مصاحبه

انتخابات هیأت مدیره اتحادیه چاپخانه‌داران تهران از نگاه مدیران چاپخانه‌‌ها

انتخابات اعضای هیأت مدیره اتحادیه چاپخانه‌داران تهران بین شماری از چاپخانه‌داران بویژه آن‌هایی که در شبکه‌های اجتماعی فعالیت دارند، تب و تابی برانگیخته است. چاپخانه‌داران دیگر در این‌باره چه فکر می‌کنند؟ چه انتظاری از کاندیداها دارند و برای فعالیت در انتخابات چه برنامه‌ای دارند؟ بعضی از چاپخانه‌داران علاقه‌ای به انتخابات و حتی صحبت کردن در این‌باره ندارند و با یادآوری تجربه‌هایی از گذشته، با دلسردی تمام با این رویداد مواجه می‌شوند. اما عده‌ای دیگر علیرغم این که خود را در حاشیه نگه می‌دارند، نسبت به این اتفاق صنفی، بی‌تفاوت نیستند.
شماری از مدیران چاپخانه‌ها در گفت و گو، با ماهنامه صنعت چاپ دیدگاه خود را در این باره بیان کرده‌اند که در اینجا می‌خوانید.

باید به جوانان اهمیت داد

علی گلستانیان مدیر چاپ مهدیه

شرایط کنونی صنعت چاپ به وضعیت اقتصادی کشور و تحریم‌ها بستگی دارد. تا وضعیت کلی کشور تغییر نکند صنعت چاپ همین‌طور در رکود می‌ماند. چاپخانه‌ها یکی پس از دیگری تعطیل می‌شوند. بعید به نظر می‌رسد انتخابات اتحادیه چاپخانه‌داران تاثیری در بهبود این وضعیت داشته باشد. وقتی واردکنندگان مواد اولیه و ملزومات چاپی نمی‌توانند برای تکمیل مراحل خرید و واردات، پول انتقال دهند و کشتی‌هایی که بار را به ایران می آورند، بیمه کنند؛ وقتی فروشندگان خارجی از معامله با ایران پرهیز می کنند، نتیجه‌اش نبود مواد و ملزومات چاپخانه‌ها خواهد شد. بعید به نظر می‌رسد اتحادیه بتواند این مساله را تغییر دهد. این مساله حتی اقتصادی هم نیست و کار سیاست‌مداران و تصمیم‌گیران در سطوح بالای کشور است. اگر شرایط تغییر کند آن‌وقت می‌توان به رفع شرایط بحرانی صنعت چاپ و کاهش رکودی که این صنعت را در بر گرفته امیدوار بود و آنگاه صحبت از مدیران خوب و ضرورت انتخاب افراد آگاه و دلسوز معنی پیدا می‌کند. با این فرض سعی کنیم از افراد جوان و پرانرژی و باانگیزه استفاده کنیم تا اگر تصمیمات مسئولان کشور موجب شود شرایط کلی صنعت و تولید در کشور بهبود یابد و به دنبال آن بستری برای رشد صنایع ایجاد شود، بتوانند اقداماتی برای خروج صنعت چاپ از معضلات پیش رو انجام دهند. تصمیماتی بگیرند که به موجب آن وضعیت مناسب و بازارهای خوب ایجاد شود تا چاپخانه‌ها به‌جای تعطیل شدن، رشد کنند. با وجود این باید افرادی را به هیات مدیره اتحادیه چاپخانه‌داران فرستاد که به درستی آن را مدیریت کنند. باید به جوانان اهمیت داد. شرایط باید از حالت سنتی خارج شود و نوآوری در آن ایجاد شود. تعهد افراد هم بسیار مهم است.
در انتخابات باید این موضوع را مدنظر داشت که صنف چاپ نیازمند مدیران صنعتی کارآمد و دلسوز است. اما این دو باید با هم در وجود اعضای هیات مدیره اتحادیه چاپخانه‌داران باشد. تعهد و تخصص دو نیاز جدانشدنی برای یک مسئول صنفی هستند که فقدان یکی ، دیگری را کم اثر و حتی بی اثر خواهد کرد. اگر تعهد نباشد فرد متخصص ممکن است به گمراهی بیفتد و اینجاست که نیاز به دلسوزی احساس می شود. از طرفی تعهد بدون تخصص هیچ کاری از پیش نمی برد. هر فرد دلسوز اگر مدیریت نداشته باشد، کاری از پیش نمی برد هیچ؛ حتی ممکن است در روند بسیاری از امور اختلال ایجاد کند و نتایج را دشوار‌تر هم بکند. کسب جایگاه صنفی از سوی چنین افرادی ممکن است برای صنف خطرناک هم باشد.

هیات‌مدیره، موانع کسب‌و‌کار صنف را بردارد

سیدعزیزالله نصرالهی مدیر چاپ طلوع آزادی

به اعتقاد من، باید در انتخابات هیات مدیره اتحادیه چاپخانه‌داران رأی داد. چون در‌هر‌صورت باید هیات‌مدیره اتحادیه و رییس آن انتخاب شود. پس بهتر این است که با شرکت حداکثری در انتخابات، گزینه‌هایی را به این هیات‌مدیره بفرستیم که نظر و هدف آنها با نظر تعداد حداکثری اعضا نزدیک‌تر باشد. انتخاب این افراد به‌هرحال به تحقق مطالبات و اهداف صنف نزدیک‌تر است تا اینکه کسانی وارد هیات مدیره شوند که نظر و اهدافشان با چاپخانه‌داران زمین تا آسمان تفاوت دارد. آن‌وقت دیگر گلایه‌ها هم کم معنا خواهد شد. وقتی رأی داده باشد و فرد انتخابی‌اش را به هیات مدیره فرستاده باشد، آنگاه در صورت ناکارآمدی هیات مدیره و انفعال آنها، می‌تواند با اطمینان خاطر به رویکرد آنها اعتراض کند و بگوید ما شما را فرستاده‌ایم کار انجام دهید نه اینکه پشت میز بنشینید. البته اتحادیه برای همه اعضا به‌صورت مساوی است، چه کسانی که در انتخابات هیات‌مدیره رأی می‌دهند و چه کسانی که رأی نمی‌دهند. حتی کسانی که کاندیدای موردنظرشان رأی نمی‌آورد ، به همان اندازه حق دارند که دیگران. منظورم این است که چاپخانه‌دار در صورت رای دادن اعتمادبه‌نفس بیشتری برای پیگیری حقوق خود از اعضای انتخاب‌شده دارد.
در ارتباط با نحوه رای دادن، به اعتقاد من باید کسانی را به هیات مدیره فرستاد که شعار انتخاباتی منطقی و زمینه عملی کردن آن را داشته باشند. فقط به شعارهای کلی و جذابیت آن اکتفا نشود. ما به کسی نیاز داریم که اصطلاحا پای کار بایستد. اتحادیه چاپخانه‌داران از حل مسائل کاغذ و زینک و مواد مصرفی و سایر ملزومات گرفته تا واردات ماشین‌آلات و محصولات چاپی و …. باید درگیر کار باشند و با پیگیری‌های مستمر و دلسوزانه، به آنچه در این بخش‌ها به نفع چاپخانه‌داران است، جامه عمل بپوشانند. هیات مدیره اتحادیه باید موانع را از پیش روی کسب‌و‌کار اعضای صنف بردارد.

اتحاد به‌جای تشتت

محمدعلی اقبال مدیر چاپ اقبال توانا

آنچه من در این صنف می‌بینم تشتت و تفرق است. تیغ تیز انتقادها چنان برنده است که هیچ اثری از کارآمدی انتقاد و پیشنهاد باقی نمی‌ماند. و آنچه به‌جامانده دلگیری و درگیری است. به اعتقاد من بروز چنین رویکردی برای یک صنف زیبنده نیست. عده‌ای به خاطر رسیدن به جایگاه هیات مدیره اتحادیه به همدیگر بی‌احترامی می‌کنند. در حال حاضر احترام به دیگران که باید در صنف جاری باشد، تبدیل به حلقه مفقوده صنف چاپ‌شده است. متأسفانه در چنین شرایطی نبود اعتماد هم رایج شده است و این موجب ناکارآمدی دوچندان در صنف چاپ خواهد شد. مساله ای که به خطرات و معضلات آن توجهی نمی‌شود و زمانی به فکر تغییر می‌افتیم که دیگر دیر شده باشد.
در جلسه‌ای که اخیرا با بسیاری از اعضای هیات مدیره و دیگرانی که کاندید شده‌اند داشتیم به این نتیجه رسیدم که این‌ها درگیر تناقضات چشمگیری باهم هستند آبشان باهم به یک جوی نمی‌رود.
به اعتقاد من باید گذشته‌ها را کنار گذاشت و به فکر آینده صنف و رشد و توسعه آن بود. به‌جای تخریب دیگران و رجوع مستمر به گذشته و گفتن اینکه فلان کس این کار را کرد و فلان کس آن‌گونه است و این‌گونه نیست، به فکر برنامه‌ریزی آینده باشیم و باهم اتحاد داشته باشیم. با اتحاد است که صنف پیروز می‌شود نه با درگیری و تخریب. تجربه ثابت کرده که رویکرد خصمانه جوابگوی حل معضلات نیست و اتفاقا به معضلات اضافه هم می‌کند.
من آرزو می‌کنم که هیات مدیره آینده باهم کنار بیایند هرچند آنچه امروز دیدم چیز دیگری را می‌گفت ولی به‌هرحال باید امیدوار بود.

 

شرایط برای همه صنوف دشوار است، برای صنف چاپ دشوارتر

مهدی استاد میرزایی مدیر چاپ بامشاد سبز تهران

چاپ در حال نابودی است. این خلاصه‌ای است از ارزیابی شرایط حال حاضر صنعت چاپ و جایگاه صنفی آن. در دهه‌های قبل اتحادیه چاپ خوب پیش می‌رفت اما چندین سال است که گویی چرخ صنعت چاپ و اتحادیه آن متوقف‌شده است و امید چندانی نمی‌توان به آن داشت. اکنون صنعت چاپ درگیر حواشی است که از متن ماجرا پررنگ‌تر است. مسئولان صنفی هنوز نتوانسته‌اند مساله کاغذ را حل کنند و برای رفع دشواری دسترسی چاپخانه‌ها به کاغذ اقدامات مفیدی انجام دهند. هنوز آش همان است و کاسه همان. هنوز هم تأمین کاغذ به هفت‌خان رستم بدل شده و کمبود آن رکود جدی مضاف بر آنچه وجود داشت به چاپخانه‌ها تحمیل کرده است . زینک 40 تا 50 هزار تومان قیمت دارد و این در حالی است که بازار با کمبود شدید زینک مواجه است.مشکلات مالیات را اگر در نظر بگیرید بحران به حداکثر خود می‌رسد. بسیاری از چاپخانه‌ها تعطیل‌شده‌اند و برخی در حال تعطیلی هستند. عده‌ای هم به‌زور خود را نگه‌داشته‌اند و منتظر شرایطی هستند که در آن بتوانند نفسی بکشند. اگر امید به آینده وجود نداشت الآن این‌ها هم تعطیل‌شده‌ بودند. پس امید همواره وجود دارد هرچند کم. این امید است که ما را به‌پای صندوق‌های رأی می‌کشاند. برای انتخابات اتحادیه به‌هرحال باید رأی داد و ما این کار را می‌کنیم هرچند زیاد امیدی به تغییر نداشته باشیم اما به‌هرحال باید آن‌قدر آزمون و خطا کنیم تا به نتیجه مطلوب برسیم.
مساله ای که در بروز شرایط دشوار محسوس است این است که برخی شرایط برای همه صنف‌ها هست. یعنی مشکلات اقتصادی و تحریم و معضلات واردات برای همه صنف‌ها وجود دارد. اصل ماجرا این است که شرایط برای صنعت چاپ دشوارتر است. اتحادیه حداقل می‌تواند از شدیدتر شدن معضلات جلوگیری کند نه اینکه خود به‌ دشواری‌ها بیفزاید.
امیدوارم در این دوره از انتخابات، افراد اصلح برگزیده شوند و در مسیر ارائه راه‌حل مشکلات صنف و تحقق مطالبات اعضا قدم‌های جدی بردارند.

مدیرانی را انتخاب کنیم که نیاز چاپخانه‌ها را بشناسند

علی فراهانی مدیر چاپ سیرنگ

هدف همه کسانی که به هیات مدیره راه پیدا می‌کنند، رسیدن صنعت چاپ به جایگاه مناسب و رشد و توسعه آن است اما در عمل چیز دیگری می‌بینیم. نامزدها اغلب مدعی اهداف بزرگی هستند اما آنچه تاکنون ما مشاهده کرده‌ایم، این بوده که این ادعاها محقق نشده‌اند. در حال حاضر صنعت چاپ به‌عنوان یک صنعت مادر و صنعتی که ارتباطی تنگاتنگی با سایر صنایع به لحاظ رشد و توسعه دارد، صنعتی مُرده است. در طول سال‌ها هیچ شعاری باعث احیای این صنعت نشده. آنچه اکنون در رابطه با صنعت چاپ مشاهده می‌کنیم این است که قوانین موجود مانع توسعه کسب‌وکار است و موانع گمرکی که روز به روز محکم‌تر و بلندتر هم می‌شوند واردات مواد مصرفی موردنیاز صنعت چاپ را با دشواری مواجه کرده و در بعضی بخش‌ها حتی آن را متوقف هم کرده که مشکلات بعدی خود را به همراه داشته است. دود این مسائل به چشم چاپخانه‌داران می‌رود. آیا نباید راهی برای عبور از این موانع وجود داشته باشد.
مشارکت در عمران کار خوب و پسندیده‌ای است و انتخابات هم به‌نوعی عمران محسوب می‌شود. پس شرکت در انتخابات را توصیه می‌کنم و به اعتقاد من می‌تواند در راستای سازندگی در هر عرصه‌ای مفید باشد و صنف چاپ هم از این قاعده مستثنا نیست. ما برای هیات مدیره به مدیر صنعتی احتیاج داریم… باید برنامه‌ها و پیشینه فعالیت کاندیداها را بررسی کنیم و به آن‌هایی رأی بدهیم که مدیریت صنعتی بهتری نسبت به بقیه داشته باشند. با صنعت چاپ و فناوری‌های آن و آنچه نیاز این صنعت در رسیدن به بهترین تجهیزات است، آشنا باشند. کسی را انتخاب کنیم که در چاپخانه خود یک مدیر صنعتی خوب باشد تا بتواند نیازهای صنعت و چاپخانه‌ها را بشناسد نه اینکه در چاپخانه‌اش هیچ خبری از رویکرد صنعتی نباشد. چنین کسی نمی‌داند نیاز چاپخانه‌ها چیست. چون با آن برخوردی نداشته است.
به کسانی رای بدهیم که شناخت کافی نسبت به معضلات صنف داشته باشند و با اراده جدی قدم در راه رفع این معضلات بگذارند. پشت میز نشستن کار راحتی است و هر کسی از پس آن برمی‌آید. امیدوارم کسانی وارد هیات مدیره شوند که کار مفیدی برای صنف چاپ انجام دهند.

پیگیری عملکرد نامزدها فقط به دوران تبلیغات محدود نشود

اکبر اسدزاده مدیر چاپ آینه

شرایط اقتصادی جامعه به سمتی پیش رفته که اصناف وضعیت خوبی ندارند. تحریم‌ها و مشکلات اقتصادی شرایط را برای همه دشوار کرده، اما فکر می‌کنم اگر تحریم نبود و شرایط اقتصادی هم بهتر بود، صنعت چاپ باز هم همین وضعیت بغرنج کنونی را داشت. در واقع هیچ گاه دوران مطلوبی برای صنف چاپ وجود نداشته است. در صنعت چاپ اشخاص دلسوز و و مدیران خوشنامی نداشته‌ایم که بتوانند گره از معضلات صنعت چاپ باز کنند. اتفاقا گرفتاری‌هایی که صنف چاپ سالهاست با آن دست و پنجه نرم می‌کند،به دلیل نبود تدبیر و مدیریت کارآ، تشدید شده است. متاسفانه مدیران اغلب به جای حل معضلات به آن دامن زده‌اند. تعجبی ندارد که وضعیت صنف چاپ خوب نیست. با وجود این مسئولان صنفی جز این انتظاری نمی‌توان داشت. البته مسئولان دلسوز هم بسیار داشته‌ایم اما نتوانسته‌اند کاری از پیش ببرند. چرا؟ چون به مدیران با اراده و قوی نیاز داریم. دلسوزی تنها برای انجام مسئولیت‌های صنفی اعضای هیات مدیره کافی نیست. مدیرانی می‌خواهیم که شناخت کافی از آنچه در این صنعت می گذرد داشته باشند و توانایی کنترل و حرکت دادن آن در مسیر پاسخ به نیازهای چاپخانه‌داران را داشته‌باشند.
بسیاری از نامزدهای انتخابات هیات مدیره اتحادیه چاپخانه‌داران موقع انتخابات به سراغ چاپخانه‌ها می‌آیند و ارادت نشان می دهند؛ از ضرورت ورود چاپخانه‌داران به صحنه انتخابات و اهمیت رای دادن در تعیین سرنوشت صنفی آنها صحبت می‌کنند؛ از مشکلات می‌گویند و و از این که می‌توانیم با همیاری آن‌ها را حل کنیم. حالا منظورشان از همیاری چیست، خدا می داند؟ احتمالا منظورشان از همیاری این است که به من رای بدهید. یعنی اگر به کس دیگری رای بدهیم همیاری نکرده ایم! به هر حال در زمان انتخابات یاد چاپخانه داران می افتند و سراغ آنها می روند ولی بعد از انتخابات دیگر خبری از آنها نیست. اگر برنده انتخابات شوند هیچ کس را نمی‌شناسند. اگر هم بازنده باشند باز هم هیچ خبری از آنها نیست تا دور بعدی انتخابات که باز سراغ ما می‌آیند.
از همیاری گفتم. واقعیت این است که چیزی به نام همیاری در صنف چاپ وجود ندارد. نیاز به تدبیر و مدیریت کارآمد به شدت در صنعت و صنف چاپ احساس می شود دوستان باید در انتخابات شرکت کنند و به کسانی رای دهند که تدبیر داشته باشند و مدیریت کنند. امیدوارم دوره فقدان مدیریت در صنعت چاپ روزی به پایان برسد.

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن