مصاحبهمقالات

آغوش سـرد دروپا و دلگرمی ما به فردا

حمید فریور، کارشناس صنعت چاپ

در روزهایی که از ترس ویروس کرونا فرمان به بستن آغوش‏‌ها داده‏اند دروپا آغوشش را به روی آیندۀ صنعت چاپ می‏‌گشاید. آغوش که جای خود دارد، دروپا حتی اگر دستی دراز کند، نیم‏رُخی بنمایاند، گوشۀ چشمی نازک کند، نیز جذاب است. وه! که چقدر خواستنی و دیدنی است دروپایی که به روی آیندۀ صنعت چاپ آغوش گشوده است.
از لمس تا آغوش!
چهار سال پیش، در سال 2016، دروپا ما را به «لمس آینده» (touch the future) فراخوانده بود. حالا، در سال 2020، دروپا چنان در تجسم پیکرۀ صنعت چاپ چیره شده و در ترسیم آیندۀ آن مهارت یافته است که بی‏محابا و بی‌‏تردید ما را فرامی‏‌خواند تا «آینده را در آغوش بگیریم» (embrace the future).
آینده را در آغوش بگیریم، اما…
دروپا، چه «لمس» آیندۀ صنعت چاپ باشد و چه غلتیدن در «آغوش» آیندۀ آن، جز دروپای حسرت، دروپای تخفیف نمایشگاهی! دروپای برچسب sold out روی ماشین‌‏آلات دست‌‏دوم با یک نام و فامیل ایرانی ! و جز این‌ها، که همیشه بوده، دیگر برای ما چه خواهد داشت؟ آیا دروپای 2020 ‌می‌‏تواند دستاوردی برای صنعت چاپ ایران داشته باشد؟
تحریم‏‌ها آغوش دنیا را به روی ما بسته یا سرد کرده ‏است. یادم هست در دروپای 2016، که چندماهی پس از اجرای برجام و برچیده‏ شدن تحریم‌‏ها برگزار شد، هنوز هم بعضی از کمپانی‌‏ها از گفت‏وگو با ایرانیان پروا و پرهیز داشتند. بی‏شک در دروپای 2020 شرایط بهتر نخواهد بود. با این‏ همه، دروپا در مرکز نمایشگاهیِ دوسلدورف، در پسِ 65 سال سابقۀ برگزاری، نمایشی باشکوه را با حضور بازیگران و عوامل کاربلد ترتیب داده تا آیندۀ در حال تغییرِ رسانۀ چاپ را روی سن انقلاب چهارم صنعتی اجرا کنند. نمایشی که برای لحظه به لحظۀ آن نمایشنامه‌ای نوشته شده و همه بازیگران آن نقش خاص خود را دارند. از مشتریان ماشین‏آلات تا جویندگان محصولات بسته‌‏بندی، از صاحبان برند تا طراحان مشهور، از ایده‏‌پردازان جوان و استارت‏‌آپ‏ها تا نظریه‏‌پردازان انقلابی و تحول‏گرا، از برنامه‌نویسان گردش کارها و نرم‌‏افزارهای ERP و یکپارچه تا سازندگان ماشین‏‌آلات هوشمند و رباتیک IR4.


دروپا؛ هم فال و هم تماشا!
برای ما ‏ا‏یرانی‏‌ها حضور در دروپا معمولاً بخشی از شیرینی پروسۀ خرید یا تکمیل آن بوده است. ایرادی هم ندارد. به‌‏هر‏حال مشتریان ماشین‌‏آلات و مواد مصرفی قسمت بزرگی از نمایش عظیم دروپا هستند. اما حالا که پول قابلی ! نداریم یا توجیه منطقی برای سرمایه‏‌گذاری نیست یا تحریم‏‌ها اجازه نمی‌‏دهد، چه نقشی در این نمایش جهانی ایفا کنیم؟ قطعاً حضور در دروپا التزامی برای ‏«خرید» نیست. اصلاً ممکن است قسمت فال دروپا، یعنی خرید ماشین‌‏آلات و فناوری‏‌های نوین و حتی مواد مصرفی اروپایی، آرزویی محال باشد در این اوضاع وانفسای اقتصادی.
اما بخش تماشای دروپا، با 160هزار متر‏مربع فضای نمایشگاهی، خوان گسترده و پُر‏و‏پیمانی است که بی‏‌دریغ به روی همه گشوده است. دروپا با شرکت نزدیک به دو‏هزار غرفه‏‌گذار و با پنجره‏‌هایی همچون Drupa Next Age و Drupa Cube و با حضور استارت‌‏آپ‏ها و برگزاری ده‏ها نشست تخصصی، به‏اضافۀ صدها فرصت بی‏نظیر گفت‏وگو ـ همه و همه ـ گشوده رو به کسانی است که به تماشا سوگند می‏خورند و به این کلام شاعر باور دارند که:
آفتابی لب درگاه شماست که اگر در بگشایید به رفتار شما می‏تابد.
تماشای دروپا یعنی نگاه عمیق به روندها و تجدیدنظر در استراتژی‏ها. یعنی آشنایی با فرایندهای جدید و فناوری‏های آینده‏محور، کشف مزیت‏های تجاری، بازارهای نو و شیوه‏های نوین کسب‏و‏کار. یعنی شانس قرار گرفتن در شبکه‏ای مرتبط با بزرگ‏‏‏ترین‏ها در هر مقوله‏ای از صنعت چاپ؛ بزرگ‏ترین ماشین‏سازان، بزرگ‏ترین صاحبان گردش ‏کار دیجیتال، بزرگ‏ترین برندها، بزرگ‏ترین کارشناسان و طراحان بسته‏بندی در بازارهای مواد‏ غذایی، دارویی، آرایشی و بهداشتی، بزرگ‏ترین مرکز طراحی بسته‏بندی اروپا، بزرگ‏ترین مرکز تحقیقات نساجی اروپا، بزرگ‏ترین مرکز چاپ پارچۀ آلمان و…
صنعت چاپ ایران به هزار و یک دلیلِ درست و نادرست از ماشین‏آلات جدید خالی شده است. دست‏یابی به برخی فناوری‏ها و ورود ماشین‏های مدرن چاپ دیجیتال به ایران حتی در آرزوی ما هم نمی‏گنجد. آری ! ما تحریم هستیم. پولمان ضعیف است و بازارهای ما محدود به چهارگوشۀ کشور خودمان است. اما اهالی صنعت چاپ ایران نمی‏توانند و نباید از یافته‏ها و دستاوردهای نوین این صنعت دور و با آن غریبه باشند. در دنیایی که هر چهار سال یک بار، دروپا شعبده‏ای نو از رسانۀ چاپ رو می‏کند باید ذهن‏هایمان تازه و چشم‏هایمان بازبماند.


دروپا، بزرگ‏ترین فرصت آموزشی!
دروپا فقط یک نمایشگاه بزرگ نیست. همۀ آن‏ چیزهایی که ما در ایران در قالب «دوره‏های رنگارنگ آموزشی»، «کنفرانس‏های ملی کیفیت»، «جشنواره»، «سمینارهای انجمن‏های علمی»، «کارگاه‏های آموزشی» و نمایشگاه‏های متعدد سالانه و بین‏المللی برگزار می‏کنیم در دل ده‏روزۀ دروپا منسجم و هدف‏گذاری شده است. در دروپای 2020 ده‏ها کارگاه و نشست آموزشی به طرح و تبیین موضوعات روز صنعت چاپ و مباحثه دربارۀ آنها ـ با هدایت و راهبری طیف وسیعی از سخنرانان، صاحب‏نظران و کارشناسان ـ اختصاص دارد. آنها به ایده‏ها رنگ و عیار می‏دهند و سمت‏و‏سوی حرکت‏های آینده‏محور صنعت چاپ را مشخص می‏کنند.
نمی‏دانم «مکعب دروپا» (Drupa cube) چه وجه تسمیه‏ای دارد. شاید منظورشان شکل و بُعد دادن به گفت‏و‏شنودهای پراکندۀ این صنعت باشد. شاید می‏خواهند از توان سه‏برابر شده‏شان بگویند. اما می‏دانم که در دروپای 2020 بیش از هشتاد کارگاه آموزشی رایگان برگزار می‏شود و در آنها چالش‏های شرکت‏ها، راه‏حل‏های غلبه بر موانع و چشم‏انداز آینده به بحث و تبادل نظر گذاشته خواهد شد. شاید هم «چالش‏ها»، «راه‏حل‏ها» و «افق‏ها» همان سه بُعد مکعب دروپا باشند.
کارگاه‏ها و نشست‏ها و مباحث مطروحۀ مکعب دروپا هر یک می‏توانند در تدوین سرفصل‏های آموزشی روزآمد و فعالیت‏های هدف‏مند صنعت چاپ ایران کمک‏حال باشند.
فرصت‏های آموزشی دروپا به مکعب دروپا و عصر بعدی دروپا (Drupa Next Age) محدود نمی‏شود. در Touch point Packaging، موضوع «بسته‏بندی» از ابتدا تا انتها تشریح می‏شود؛ در زنجیره‏ای که‏ با «بازارسازی» و «تحریک تقاضای صنایع» برای بسته‏بندی شروع می‏شود ‏و با طراحی بسته‏بندی ادامه می‏یابد و تا چاپ، عملیات تکمیلی، جلوه‏های ویژه و ملاحظات تضمین امنیت برند و مندرجات رهگیری کالا و حتی سیستم‏های توزیع و فروش پیش می‏رود؛ که همگی نکات آموزشی بسیاری برای صنعت چاپ ما در بردارند.‏
در «بسته‏بندی، نقطۀ تماس» یاد می‏گیریم که این صنعت چاپ است که باید به‏دنبال صنایع دیگر، به‏ویژه صنایع غذایی، دارویی، آرایشی و بهداشتی و… باشد و برای کالاهای آنها بسته‏بندی پیشنهاد کند و این بازارها را تحریک به تقاضای بسته‏بندی کند. یاد می‏گیریم که اگر زعفران ایران فله‏ای صادر می‏شود به‏دلیل کم‏کاری صنعت چاپ ما بوده که برای زعفران‏کار ایرانی منافع مشترک در قالب قراردادهای مشارکت در ارزش‏ افزودۀ ناشی از بسته‏بندی تعریف نکرده است. یاد می‏گیریم که صنعت چاپ باید از سرنوشت یک بسته‏بندی End User در چیدمان قفسۀ فروشگاهی، تا نگهداری در انبار و حمل با کامیون و غیره. مطّلع باشد و به سفارش‏دهنده مشاوره بدهد و مسئولیتش فقط چاپ خوب و دایکات و چسب نیست. یاد می‏گیریم که تأمین یک زنجیرۀ پاک و فودگرید در بسته‏بندی موادغذایی و استفاده از متریال چاپ‏شوندۀ فودگرید، مرکب فودگرید، خط تولید فودگرید، کارگر و ماشین پاک و فودگرید و… همه بر عهده و ضمان صنعت چاپ است و اهالی صنعت چاپ در ورای هر قراردادی متعهد به تندرستی مردم‏اند و اگر عزم راسخ و اتحاد در میانشان باشد، دیگر صنایع مجبور به پرداخت هزینه‏های مترتب بر بسته‏بندی‏های خاص هستند.
دروپا و نقش اتحادیه ‏ها و انجمن‏های صنعت چاپ ایران
اتحادیه‏ها و انجمن‏های علمی و حرفه‏ای صنعت چاپ بازوی قانونی، حمایتی و مشورتی اعضای خود هستند (یا باید باشند) و توسعه و نوسازی صنعت را راهبری می‏کنند. آنها با مشاوره‏های هدف‏مند و تشویق یا ایجاد محدودیت می‏توانند روند سرمایه ‏گذاری‏ها را در صنعت چاپ هدایت کنند. طبعاً بازدیدکنندگان ایرانی در دروپا بیش از هر زمان دیگری نیازمند این حمایت‏ها و مشاوره برای تحقق مطلوب سرمایه‏گذاری‏ها، و استفاده از فرصت‏های آموزشی دروپا هستند.
اتحادیه‏ها می‏توانند قبل از برگزاری دروپا سمینارهایی برای آشنایی بیشتر بازدیدکنندگان برگزار کنند و در آنها به معرفی فناوری‏های جدید بپردازند. همچنین کارشناسان خود را در دروپا معرفی و برنامۀ مدونی از زمان و مکان حضور آنها در طول برگزاری دروپا و زمینه‏های تخصصی‏شان اعلام کنند. چقدر خوب است اگر کارشناسان اتحادیه‏ها با لباسی متحدالشکل و نشان‏دار به اعضای خود در ترجمه، برقراری ارتباط و مشاوره‏های فنی و حقوقی یاری برسانند.
در این میان، انتظاری که از انجمن‏های علمی وجود دارد بسیار زیاد است، چراکه بنیۀ علمی صنعت چاپ ایران به‏دلیل خاستگاه کارگری و غریبگی آن با محیط‏های دانشگاهی ضعیف است (به‏ویژه در چاپ دیجیتال). کارشناسان انجمن‏های علمی باید برای حضور در نشست‏ها و کارگاه‏های آموزشی دروپا پیش‏قدم باشند و در همان حال‏و‏هوای دروپا، با برگزاری ایونتها و دیدارهای دوستانه (که می‏تواند در لابی هتل محل اقامت یا فضاهای استراحت نمایشگاه دوسلدورف باشد)، پیشرفت‏ها و دستاوردهای جدید این صنعت را بازگو کنند و به بحث و تبادل نظر بگذارند. یکی از سنجه‏های اعتبار انجمن‏های علمی میزان مقالات و گزارش‏هایی است که در روزهای پس از دروپا در نشریات تخصصی صنعت چاپ ایران منتشر خواهد شد. هنر انجمن‏های علمی تأمین بودجه‏های لازم برای ایفای نقش در دروپاست؛ رخداد بی‏نظیری که هر چهار سال یک‏بار صنعت چاپ دنیا را متحول می‏کند.
گاهی وقت‏ها لازم است کاممان تلخ شود و حقایق را بپذیریم؛ بیش از 1300 ایرانی از دروپای 2016 دیدار کردند. بخش بزرگی از آنها کارشناسانی بودند که با بودجه‏های دولتی و خصولتی به بازدید از دروپا مأمور شده بودند. خروجی این مأموریت‏ها چه بوده است؟ چند مقالۀ علمی‏ و فنی نوشته شد؟ چند راهبرد در کسب‏و‏کارهای صنعت چاپ هدف‏گذاری شد؟ چه تحولاتی در صنعت بسته‏بندی کشور، به‏ویژه کالاهای مهمی مثل خرما و زعفران به‏وجود آمد؟ عیبی ندارد اگر سر راهِ دروپا سری هم به پاریس و بارسلون بزنیم، اما فراموش نکنیم که شخصیت حقوقی اتحادیه‏ها و انجمن‏های علمی و حرفه‏ای صنعت چاپ ایجاب می‏کند که با هدایت بازدیدکنندگانِ ایرانی دروپا این دورهمیِ جهانی اهالی صنعت چاپ را بهانه و نقطۀ شروع تحولات و تغییرات در صنعت چاپ ایران قرار دهند.
زمانی را به ایرانیان اختصاص دهید
نمایندگی‏های شرکت‏های خارجی در ایران به دلایل موجه در نمایشگاه‏های بین‏المللیِ ! داخلی شرکت نمی‏کنند. بنابراین، دروپا فرصت خوبی است تا این نمایندگی‏ها قدر و اعتبار خود را به‏عنوان «نمایندۀ» شرکت اصلی به نمایش بگذارند و در زمانه‏ای که آغوش‏ها برای ایرانیان سرد است برای دلگرمی ایرانی‏های بازدیدکننده از دروپا قدم‏های بیشتری بردارند و زمینه‏های خرید آسان و برخورداری از اطلاعات فنی را هموار کنند.
نمایندگی‏های شرکت‏های خارجی می‏توانند زمان‏هایی مختصِ ارائۀ دمو‏هایی به زبان فارسی از شرکت اصلی بخواهند و نیز بروشورهای فارسی ماشین‏آلات را در اختیار بگذارند. همچنین یک نمایندۀ معتبر می‏تواند فردی را در بخش «اطلاعات» (information) غرفه‏ برای راهنمایی ایرانیان و فارسی‏زبانان بگمارد. و از این بیشتر، نمایندگی‏های شرکت‏های خارجی اعتبار خود را در دروپا با اعلام فراهم‏سازی زمینه‏های فاینانس و مشارکت در سرمایه‏گذاری و مدل‏های جدید بازپرداخت بر اساس تولید به نمایش بگذارند.
در چاپ دیجیتال، که محور اصلی دو سه دورۀ اخیر دروپا بوده است و بیشتر تحولات و نوآوری‏ها در آن رخ می‏دهد و مفاهیم حاکم بر آن دانش آکادمیک و سواد خاصی می‏طلبد، متأسفانه به‏غیر از یکی دو نمایندۀ نامدار، دیگر غرفه‏های پیشرو و معروف حتی خالی از نمایندۀ ایرانی خواهد بود که نقش انجمن چاپ دیجیتال ایران را پررنگ‏تر می‏کند.
هر آنچه دربارۀ نقش اتحادیه‏ها، انجمن‏ها و نمایندگی‏ها نوشتم خلاصه‏وار تکرار می‏کنم: برای بازدید از دروپا «برنامه» داشته باشیم. برنامه‏هایمان را از قبل اعلام کنیم. حرکت‏ها و فعالیت‏های جمعی‏مان را بیشتر و منسجم‏تر کنیم. تا می‏توانیم حضورمان با تابلوی «ایران» باشد تا دنیای چاپ نتواند ما و بازارمان را نادیده بگیرد. دستاوردهایمان را روی کاغذ بیاوریم و آنها را موضوع سمینارها و مقالات پس از دروپا کنیم تا نقطۀ شروع تغییراتِ تحول‏‏خواه و آینده‏محور شود.
می‏خواستم این نوشته را اینجا پایان دهم، اما مگر می‏توان از صنعت چاپ، دروپا و خودمان بگوییم و یادی از چین نکنیم؟!
دروپا، ما و چین
در دروپای 2020 و اصلاً دنیای تجارت امروز، اگر آغوشی به روی ما ایرانی‏ها باز است، همین آغوش چینی‏هاست. شناساندن چین با سوپ خفاش و دل‏وجگر کباب‏شدۀ عقرب تفِ سر‏بالاست. در دو سه سال گذشته، به‏ویژه، اگر زینک و کلیشۀ چینی، کاغذ و فیلم چینی، و مرکب چینی و غیره و غیره نبود، صنعت چاپ ایران چه سرنوشتی پیدا می‏کرد؟
بخش بزرگی از مواد مصرفی صنعت چاپ ایران از چین تأمین می‏شود. عمده‏ای از ماشین‏آلات پس از چاپ، عملیات تکمیلی و دایکات و بسته‏بندی، چینی هستند و انصافاً آنجایی که بازرگانان ما سفارش به ارزانی نکرده‏اند، کیفیت‏ها هم نسبتاً رقابتی و مطلوب است. در دروپای 2016 از نزدیک شاهد پیشرفت چینی‏ها در ساخت ماشین‏آلات فلکسو، ماشین‏های دایکات، جعبه‏چسبانی و دستگاه های دیگر بودم. آنها همچنین در چاپ دیجیتال لارج‏فرمتِ inkjet و ماشین‏های flatbed پیشرفت چشمگیری داشته‏اند. ساخت قطعات و لوازم یدکی ماشین‏های اروپایی نیز در کارنامۀ چینی‏ها نمرۀ قابل قبولی دارد.
دروپای 2020 فرصت مغتنمی برای بازرگانان جوان و خوش‏نام ایرانی است تا برای بازدید از غرفه‏های چین وقت ویژه بگذارند و با کشف پیشرفت‏های گمنام آنها در زمینه‏های گوناگون و نیز پذیرش نمایندگی‏های آنان گزینه‌های خوب، مرغوب و کارآمد را به بازار صنعت چاپ ایران معرفی کنند.

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن