با سلام و احترام
عمیقاً باید به سابقه و جایگاه «ماهنامه صنعت چاپ» در سالهای گذشته اذعان کرد: قوت اصلی نشریه ترکیب تجربه ژورنالیستی با محتوای فنی – از تحلیلهای ماشینآلات و مدیریت رنگ تا مقالات تخصصی درباره بستهبندی و مواد مصرفی – است که هم برای مدیران کارخانجات و هم برای فعالان فنی کاربردی بوده و آرشیو نسبتاً غنیای از مطالب کاربردی تولید کرده است. این رویکرد «علمی-عملی» باعث شده ماهنامه بتواند بهعنوان مرجعی مرسوم در صنعت شناخته شود و پوشش مستمر رویدادها و نمایشگاهها جایگاه اطلاعرسانی آن را تقویت کند. همزمان تلاش برای حضور در فضای دیجیتال (سایت اختصاصی، کانال تلگرام و صفحه اینستاگرام) نشان میدهد نشریه در دو سال اخیر سعی کرده مرجعیت چاپ را به پلتفرمهای نوین هم منتقل کند، که اینها همه قوتهایی هستند که مخاطب صنعتی بهراحتی لمس میکند.
در مقابل، چند کاستی دیده میشود که اگر اصلاح شوند، اثر ماهنامه را دوچندان خواهند کرد. نخست، گرایش قابللمسی به انتشار مطالب تأمینکننده و معرفی فناوری (تبلیغاتی یا شبهتبلیغاتی) گاهی فضای نقد و چالش جدی مسائل ساختاری صنعت -مانند بحران تأمین و قیمت کاغذ، کمبود نیروی متخصص و موانع صادراتی- را کمرنگ میکند؛ درحالیکه گزارشهای مستقل و تحقیقی درباره این موضوعات بسیار موردنیاز است. دوم، اگرچه محتوای فنی غنی است، اما نظم دادهمحور و تحلیلهای آماری (مثلاً روند واردات ماشینآلات، شاخص قیمت مواد اولیه، و آمار اشتغال در زیرشاخهها) کمتر دیده میشود؛ این کمبود باعث میشود تصمیمگیران اقتصادی و سیاستگذارها آن خروجی قابلاتکا را کمتر دریافت کنند. سوم، دسترسی دیجیتال هنوز بهصورت یکپارچه و بهروز برای همه شمارهها و آرشیو قدیمی فراهم نیست که مانع استفاده محققان و دانشگاهیان میشود. (نکته: در دورههای اخیر کمبود کاغذ و نوسان قیمت بهعنوان یک مسئله کلیدی صنعت مطرح بوده که ماهنامه میتوانست نقش مطالبهگری و راهحلپژوهی پررنگتری بازی کند).
برای ارتقا و اصلاح راهبردی، پیشنهادات زیر قابلتوجه هستند:
۱) ایجاد یک بخش تحقیق و داده (Data Desk) در تحریریه که بهصورت دورهای گزارشهای شاخص منتشر کند (شاخص قیمت مواد، شاخص واردات/صادرات، نرخ نوآوری واحدها) تا ماهنامه علاوه بر گزارش و تحلیل کیفی، مرجع آماری هم باشد.
۲) تقویت ژانر روزنامهنگاری تحقیقی با اختصاص بودجه و همکاری با نهادهای پژوهشی (مثلاً برای بررسی زنجیره تأمین کاغذ، تأثیر تحریمها بر واردات ملزومات، یا مطالعه فنی-اقتصادی بازدهی نوسازی ماشینآلات) تا نقش نظارتی و سیاستسازانه نشریه پررنگتر شود.
۳) توسعه دسترسی دیجیتال از طریق اشتراکهای دیجیتال با امکان جستجوی پیشرفته و نسخههای PDF نمایهشده (همراه با خلاصههای انگلیسی برای بازارهای صادراتی)
۴) متعهد شدن به خطوط تحریریه شفافتر در تفکیک تبلیغ و محتوا و اعلام تعارض منافع نویسندگان/آگهیدهندگان تا اعتماد حرفهای بازسازی شود.
۵) برگزاری کارگاههای منطقهای و وبینارهای فنی-تجاری که محتوای نشریه را به شکل مهارتآموزی و شبکهسازی در میان فعالان خرد و متوسط منتقل کند. اگر ماهنامه این پیشنهادها را اتخاذ کند، نهتنها کیفیت انتشار افزایش مییابد بلکه نقش آن از اطلاعرسانی صرف به پشتیبانی راهبردی از توسعه پایدار صنعت چاپ ایران ارتقا خواهد یافت.
