آهنگ غبار در باد(Dust in the Wind) زمانی یکی از آهنگ های بسیار پرطرفدار بود. ولی میدانید یک فناوری واقعی نظامی به نام غبار هوشمند (Smart Dust) وجود دارد که لرزه بر اندام هر کس میاندازد. این فناوری شامل مجموعهایی از حسگرها و پردازشگر در مقیاس میلیمتری است. ایده اولیه آن دههها پیش در آژانس پروژههای تحقیقاتی پیشرفته دفاعی آمریکا مطرح شد و از آن زمان تاکنون به طور مداوم توسعه پیدا کرده است.
وبسایت Interesting Engineering اخیراً خلاصهای از وضعیت فعلی «غبار هوشمند» منتشر کرده است. هرچند غبار اسم دقیقی نیست. غبار در واقع مجموعهای از حسگرهای بسیار ریز است که میتوانند اطلاعات را به یک دستگاه مرکزی ارسال کنند. در عین حال حجم زیادی از تحقیقات نظری و شبیهسازیشده، راه را برای عملی شدن این مهندسی ریز فراهم کرده است.
در ده سال اخیر، توانایی این حسگرها برای ضبط سطحهای مختلف صدا گسترش یافته است، و پروژههایی برای ساخت ذراتی در جریان است که بتوانند ترکیبات شیمیایی هوا را تشخیص دهند.
این ذرات میتوانند بهصورت تکی برای پایش تغییرات بدن انسان استفاده شوند و یا بهصورت «گلهای» برای شناسایی ترکیبات زیستی در یک منطقه پخش شوند
البته این فناوری محدودیتهایی هم دارد. با اینکه این فناوری در ظاهر به ژانر دیستوپیایی ( ویران شهری) تعلق دارد تا حدی میتوان آن را مهار کرد. به عنوان مثال این ذرات باید به یک مرکز پردازش داده وصل شوند، بنابراین نمیتوانند زیاد از کنترلکننده انسانی فاصله بگیرند. از سوی دیگر طول عمرحسگرها نیز کوتاه است. البته با پیشرفت در روشهای شارژ از طریق نور، لرزش، یا میدانهای الکترومغناطیسی در آینده عمر آنها افزایش پیدا خواهد کرد.
