آیا صورتی رنگ است؟

یک سؤال رنگ‌سنجی-وجودی: آیا صورتی یک رنگ است؟ آیا دلیلی وجود دارد که ما فکر کنیم صورتی یک رنگ نیست؟ بر اساس یک مقاله پژوهشی در نشریه  Print Magazineتردید‌هایی در مورد رنگ صورتی بیان شده است. اولین جمله از جدیدترین کتاب از مجموعه کتاب های تاریخ رنگ (History of Color) به نام صورتی (Pink) نوشته مایکل پاستورو این است: “آیا صورتی به‌خودی‌خود یک رنگ است؟” در ادامه پاستورو می‌نویسد، از لحاظ علمی صورتی نه یک طیف نور است و نه وجود مادی دارد. بلکه یک فام از رنگ قرمز است که در مجموعه طیف رنگ‌ها نیز نمی‌گنجد. حالا سعی کنید این واقعیت را حالی پلنگ صورتی کنید، شخصیتی که پاستورو که تاریخ‌نگار و پژوهشگر رنگ است، معتقد است نقش عمده‌ای در جا انداختن صورتی به‌عنوان رنگ داشته است، حتی بیش از ظهوراسباب‌بازی‌های دختران و آثار پاپ آرت عجیب‌وغریب. آیا پاستورو فیلم باربی را دیده است؟ درهرحال کتاب صورتی آخرین کتاب از مجموعه کتاب‌های تاریخ رنگ پاستورو است. هر کتاب به یک رنگ از جمله آبی، سبز، مشکی، زرد و سفید اختصاص داده شده است. پاستورو به رنگ نه فقط از جنبه هنری بلکه از لحاظ ارزش‌های علمی، اجتماعی و مذهبی نگاه می‌کند. رنگ صورتی همواره صورتی نامیده نمی‌شده است. از قرن ۱۶ تا قرن ۱۸ خیلی ها آن را به‌عنوان یک فام رنگ قرمز می نامیدند، مثلاً “قرمز گونه” یا چیزی شبیه آن، برخی هم آن را با عباراتی چون “پوست زیبای زنانه”، “دلپذیر هنگام لمس” یا دیگر عبارات شاعرانه توصیف می‌کردند. ولی همه این واژه ها یا عبارت‌ها برای توصیف صورتی بیشتر جنبه عاطفی دارد تا رنگ‌شناسی. درحالی‌که امروز این رنگ به‌عنوان سمبل آگاهی و توجه به سرطان سینه شناخته می‌شود، درگذشته نوار صورتی مفهوم دیگری را تداعی می‌کرده است.

یک مداد صورتی ارزشمندترین دارایی عاشق سینه‌چاکی بوده که از غم هجران خودکشی می‌کند و یک یادداشت از خود بجا می‌گذارد. یادداشتی که با آن دفن می‌شود. به همین ترتیب ژان ژاک روسو دریکی از نوشته‌هایش از صورتی به خاطر رنگ پریده آن به‌عنوان نماد واقعی عشق یاد می‌کند و معتقد است رنگ قرمز تند و تیز مصنوعی نمی‌تواند یادآور عشق باشد.

پرداختن به رنگ نه فقط برای بازتولید دقیق آن، بلکه اهمیت آن از لحاظ فرهنگی و چگونگی تغییر مفهوم آن در طول تاریخ می‌تواند بسیار جالب باشد.

کتاب‌های تخیلی خیالی

آیا دوست دارید کتاب جمع‌آوری کنید ولی فرصت خواندن آن‌ها را ندارید؟ خوب چرا یک کلکسیون خیالی کتاب جمع‌آوری نمی‌کنید؟ بله چنین چیزی وجود دارد.

جمع‌آوری کتاب‌های خیالی (کتاب‌هایی که وجود خارجی ندارند) سابقه ادبی غنی در طول تاریخ دارد، به‌ویژه هنگامی‌که صحبت از طنز می‌شود. رابله، نویسنده فرانسوی در اوایل قرن شانزدهم هم عناوین جعلی برای کتاب‌هایی ابداع کرد که هجوهای تند و بی‌پرده‌ای از نظام حاکم فرانسه بودند. در قرن‌های هجدم و نوزدهم، در خانه‌های اشرافی، راهروهای مخصوص خدمتکاران پشت درب‌های مخفی از دیده‌ها پنهان بود، قفسه هایی نیز روی این درب‌های مخفی وجود داشت تا اثری از درب نباشد. برخی از افراد شوخ‌طبع نیز عناوین جعلی روی کتاب‌های جعلی این قفسه‌ها می‌نوشتند. چارلز دیکنز مجموعه‌ای از کتاب‌ها با عناوین طنزآمیز برای این منظور چاپ و صحافی کرده بود. این عناوین شامل راهنمای خواب راحت هانسارد، بانوی گودیوا سوار براسب و عناوین دیگر می‌شد.

درعین‌حال در مرکز هنرهای کتاب در محله منهتن نیویورک، رید بایرز درزمینه ساخت کتاب به‌ویژه کتاب‌های خیالی تدریس می‌کند. مجموعه کتاب‌های خیالی بایرز فراتر از صرفاً ابداع عناوین و تیتر است. چند خیابان دورتر از مرکز هنرهای کتاب، کتاب‌های خیالی بایرز در باشگاه کرولر به نمایش گذاشته‌ شده است. نام این نمایشگاه کتاب‌های خیالی: آثار گمشده، ناتمام و ساختگی است. او اکنون به دانشجویان یاد می‌دهد چگونه یک مجموعه کامل از کتاب‌هایی که هرگز وجود نداشته‌اند را خلق کنند.

در بسیاری موارد این کتاب‌های خیالی دارای جلدهای واقعی هستند اما صفحات داخلی کتاب سفید است و هیچ نوشته‌ای ندارد. ولی عنوان کتاب خنده‌دار است. عنوان می‌تواند راهنمایی باشد بر خیالی بودن کتاب. این شوخ‌طبعی عصاره و جانمایه این نمایشگاه است. این نمایشگاه فهرستی از عناوین طنزآمیز کتاب‌ها را به‌صورت زیبا و سه‌بعدی به نمایش گذاشته است و بایرز از نشستن در اتاق و تماشای واکنش بازدیدکنندگان هنگامی‌که پی می‌برند کتاب‌ها جعلی است لذت می‌برد. او می‌گوید: “آنها در سالن نمایشگاه پرسه می‌زنند و ناگهان می‌زنند زیر خنده، آن لحظه‌ای است که می‌فهمم متوجه شوخی شده‌اند.”

قلم قدرتمندتر از ….

ما و شما که هنوز از خودکار استفاده می‌کنیم، لحظه‌ای که جوهر خودکار محبوبمان تمام می‌شود و باید آن را دور بیاندازیم غصه می‌خوریم. نه‌تنها خودکارهای یک‌بارمصرف مثل بال پوینت‌ها، G2 و غیره برای محیط زیست ضرر دارند بلکه عادت کردن به یک خودکار جدید نیز زمان می‌برد و همیشه این خطر وجود دارد که نتوانید جایگزین مناسبی برای خودکاری که به آن عادت کرده اید پیدا کنید. برخی از حرفه‌ای‌هایی که خودکار ابراز دستشان است -مثل طراحان، نویسندگان و نقشه‌کش‌ها- آنچه را که خودکار همیشگی می‌نامند یعنی خودکاری که تنها باید کارتریج آن را تعویض کرد ترجیح می‌دهند. اگر واقعاً به دنبال یک خودکار همیشگی هستید، نشریه اینترنتی Core 77، خودکار Mark Two ساخت استودیوی Neat را توصیه می‌کند. این خودکار از فولاد ضدرنگ ساخته ‌شده و ماده سراکوت نیز روی آن افشانده شده تا دوامش جاودانی شود. این خودکار طرحی مینیمال و زیبا دارد. هیچ‌گونه لوگو و تزیینات غیرضروری روی آن دیده نمی‌شود و درز بدنه خودکار (برای باز کردن و تعویض مغزی آن) از دیده‌ها پنهان است. پوشش (Coating) سراکوت بافتی زبر و مات دارد در حالی خودِ بدنه خودکار صیقلی و صاف است.

خودکار را می‌توان با گیره با بدون آن سفارش داد. خودکار Mark Two همراه با مغزی Schmidt P8 126 Mini عرضه می‌شود که دارای نوک ۶/۰ میلی‌متری است. اما اگر از مغزی‌های Schmidt خوشتان نمی‌آید، استودیوی Neat یک آداپتور D1 Refill نیز ارائه می‌دهد که داخل خودکار قرار می‌گیرد و می‌تواند هر مغزی استاندارد D1 را در خود جای دهد.

رولز رویس مدادتراش‌ها

هنگامی که صحبت از مدادتراش می‌شود، دنیای لاکچری به ذهن متبادر نمی‌شود، ولی چنین چیزی وجود دارد و طرفدارانی نیز پیدا کرده است.

احتمالا بیشتر شما از زمان دبیرستان تاکنون از مدادتراش استفاده نکرده‌اید. اما طراحان، نقشه‌کش‌ها، معماران و برخی افراد دیگر که هنوز از مداد استفاده می‌کنند، هر از گاهی باید آن را بتراشند.

بر اساس گزارش سایت Core77 یک شرکت سوئیسی به نام Caran d’Ache مدادتراشی به بازار عرضه کرده که می‌توان آن را رولز رویس مدادتراش‌ها نامید. این شرکت سوئیسی که به‌خاطر تولید مدادهای باکیفیت شهره عام و خاص است (بیشتر شهره خواص است)، در سال ۱۹۱۵ تاسیس شد و اولین مدادتراش خود را سال ۱۹۳۳ عرضه کرد و همچنان مدادتراش به بازار عرضه می‌کند.

این شرکت به تازگی یک مدادتراش لاکچری به نام Cosmic Blue Sharpening Machine در تعداد محدود و برای مجموعه‌داران به بازار عرضه کرده است. قیمت این مدادتراش آبی رنگ صدفی با تزئینات طلایی ۲۹۵ دلار است. البته اگر واقعا به دنبال مدادتراش شیک و ارزان‌قیمت هستید، می‌توانید سری به وب‌سایت آمازون بزنید و یک بسته چهارتایی را به قیمت ۴ دلار بخرید، البته اگر خارج از ایران زندگی می‌کنید.

فونت بازیگوشانه جدید چی‌توز

چی‌توز (Cheetos) دوست دارید؟ خوب چی‌توز می‌خواهد علاوه بر شکم، خلاقیت شما را نیز تحریک کند. به همین خاطر یک فونت رایگان جدید ارائه کرده که همه می‌توانند از آن استفاده کنند.

این فونت جدید از اثر انگشت نارنجی رنگ شما پس از خوردن این اسنک معروف الهام گرفته شده است.

نام این فونت جدید The Other Hand (دست دیگر) است. این فونت توسط دست غیرمسلط طراح (نه دستی که با آن کار طراحی‌هایش را انجام دهد) ساخته شده است.

این فونت که توسط ریچ سیلور استاین در شرکت Goodbye, Silverstein & Partners درسان‌فرانسیسکو طراحی شده رایگان است و همه ‌می‌توانند آن را دانلود کنند.

سیلور استاین می‌گوید: “طراحی ناب‌ترین شکل بیان یک برند است، و این فونت چی‌توز را آن‌گونه به نمایش می‌گذارد که حتی تصورش را هم نمی‌توانستید بکنید.این فونت حاصل ساعت‌های بی‌شماری است که صرف تنظیم دقیق و پرداختن به همه جزئیات شده است. طراحی آن با دست غیرمسلط منجر به تجربه ای شد که هرگز فراموش نخواهیم کرد.”

دوستداران چی‌توز می‌توانند این فونت را از سایت اینترنتی چی‌توز (Cheetos.com) دانلود کنند.

چی‌توز همچنین از طرفداران خود دعوت کرده تا خلاقیت خود را در استفاده غیر‌منتظره و غیرمعمول از این فونت به نمایش درآوردند مثلاً درایمیل‌های کاری، مقالات دانشگاهی و یا حتی رزومه (البته ما توصیه می‌کنیم این کار را نکنند).سپس می‌توانند ماحصل خلاقیت بازیگوشانه خود را در شبکه‌های اجتماعی به اشتراک بگذارند و Cheetos@ را تگ کنند و اگر برنده شدند یک بسته چی‌توز نسخه ویژه با طراحی الهام گرفته از فونت The Other Hand دریافت کنند.

البته می‌توانند افزونه فونت چی‌توز را هم نصب کنند. با نصب این افزونه مرورگر تمام متن‌های یک وب سایت با فونت The Other Hand به نمایش در می‌آید.

برای نصب افزونه می‌توانید این فونت را از Chrome Web Store دانلود کرده و نصب کنید یا در گوگل عبارت Cheetos را جستجو کرده و در گوشه بالا سمت راست گزینه The Other Hand Font Extension را انتخاب کنید.

زیبایی کمپین Other Hand این است که به یک حقیقت ساده و جهانی اشاره دارد: هنگام خوردن چی‌توز بیشتر مردم از دست غالب خود استفاده می‌کنند و به همین خاطر مجبورند بقیه کارهای زندگی خود را با دست دیگرشان انجام دهند.

ادویه‌دان مجهز به هوش مصنوعی برای آشپز نامطمئن

در سال ۲۰۱۷ یک استارتاپ چند میلیون دلاری، پر حاشیه و پر سر و صدا به نام Juicero که یک آبمیوه‌گیری فوق پیشرفته مجهز به وای‌فای برای میوه‌ها و سبزیجات ارائه می‌کرد توانست دوستداران فراوانی در میان افرادی که به سلامت خود بیش از حد اهمیت می‌دادند پیدا کند، ولی ناگهان کاسه کوزه این شرکت و دستگاهی که ارائه کرده بود به‌خاطر یک مقاله شکست.

سایت اینترنتی بلومبرگ کشف کرد که می‌توان بسته‌های آبمیوه مخصوص این دستگاه را به راحتی فشرد و استفاده کرد و نیازی به دستگاه ۷۰۰ دلاری، که بیش از حد در ساخت آن از علم مهندسی استفاده شده بود نیست. این شکست آنقدر مضحک بود که شبکه CNET آن را بزرگترین نمونه‌ی حماقت دره سیلیکون در تاریخ نامید. نحوه کار این دستگاه این گونه بود که شما باید میوه‌ها یا سبزیجات را به قطعات کوچک برش می زدید و سپس درون بسته‌های ویژه دستگاه قرار می دادید و دستگاه که به آن Juicero Press  می‌گفتند جعبه‌ها را می‌فشرد و محتویات درون آن را به آبمیوه و آب سبزیجات تبدیل می‌کرد. کاری که با دست به راحتی انجام می‌شد و نیازی به دستگاه ۷۰۰ دلاری نبود.

حالا یک مدعی جدید برای این تاج و تخت حماقت وجود دارد. نام دستگاه Spicerr است و در حقیقت یک ادویه‌دان هوشمند و مجهز به هوش‌مصنوعی است. دستگاه به طور خودکار تعیین می‌کند چه مقدار ادویه به غذای بی‌مزه خود اضافه کنید. شعار سازنده این دستگاه این است: ” Spicerr کار ادویه زدن به غذا را از حدس و گمان خارج می‌کند.”

دستگاه Spicerr از لحاظ طراحی شبیه یک فلفل دان است که در بخش پایینی آن یک استوانه شبیه خشاب هفت تیر قرار دارد. این دستگاه می‌تواند هم زمان شش کپسول ادویه‌ از پیش بسته‌بندی شده را نگه دارد. البته کپسول‌ها را فقط باید از سازنده دستگاه بخرید.

علاوه بر دستگاه شرکت سازنده Spicerr بسته‌هایی حاوی فلفل سیاه، زردچوبه، فلفل آسیاب شده، زنجبیل، دارچین و زیره می‌فروشد.

در بالای دستگاه یک صفحه‌ نمایش لمسی کوچک وجود دارد. از طریق این نمایشگر می‌توانید دستورپخت یا ترکیب ادویه خود را انتخاب کنید. با اینکه سازنده ادعا می‌کند دستگاه از هوش مصنوعی استفاده می‌کند، معلوم نیست چگونه جمع‌آوری داده‌ها و اطلاعات شما از طریق یک اپلیکیشن تلفن همراه جمع‌آوری می‌شود.

در وب سایت ویژه این دستگاه آمده است که Spicerr به سرعت با خلق و خو و سلیقه شما آشنا شده و به همان اندازه ادویه روی غذا می‌ریزد.

برای رضای خدا اجازه ندهید یک الگوریتم برای شما تعیین تکلیف کند! شاید برخی مواقع غذا باید بی‌نمک باشد و برخی مواقع شور. 

کمی هم تاریخ

۱۳ ژانویه

۱۸۸۸: انجمن نشنال جئوگرافیک در شهر واشنگتن دی‌سی تاسیس شد.

۱۸۹۸: امیل زولا مقاله معروف J’accuse (من متهم می‌کنم) را در روزنامه لوموند منتشر کرد و در آن دولت فرانسه را به خاطر نقش اش در پرونده دریفوس رسوا کرد.

۱۹۱۰: اولین پخش رادیویی برای عموم مردم آمریکا اجرا شد و طی آن چند اپرا از تالار اپرای متروپولین نیویورک پخش شد.

۱۹۴۱: جیمز جویس، رمان‌نویس، قصه‌گو و شاعر ایرلندی درگذشت (متولد ۱۸۸۲).

۱۴ ژانویه

۱۸۹۶: جان دوس پاسوس، رمان‌نویس، شاعر، مقاله‌نویس و نمایشنامه‌نویس آمریکایی به دنیا آمد.

۱۸۹۸: لوئیس کارول (با نام محلی چارلز داگسون)، رمان‌نویس، شاعر و ریاضیدان انگلیسی درگذشت (متولد ۱۸۳۲).

۱۵ ژانویه

۱۷۵۹: موزه بریتانیا گشایش یافت.

۱۷۹۲: جیمز نایسمیت قوانین بازی بسکتبال را منتشر کرد.

۲۰۰۱: ویکی‌پدیا به‌صورت آنلاین راه‌اندازی شد.

۱۶ ژانویه

۲۷ سال پیش از میلاد مسیح: گایوس ژولیوس سزار اکتایانوس توسط سنای روم لقب آگوستوس دریافت کرد که آغاز امپراتوری روم را رقم زد.

۱۴۹۲: اولین دستور زبان اسپانیایی (Gramatica de Lengua Castellana) به ملکه ایسابلای اول ارائه شد.

۱۶۰۵: اولین نسخه رمان دون کیشوت اثر میگل د سروانتس در مادرید منتشر شد.

۱۷ ژانویه

۱۹۰۴: نمایشنامه باغ آلبالو اثر آنتوان چخوف برای اولین بار در تئاتر هنری مسکو اجرا شد.

۱۹۳۹: شخصیت کارتونی ملوان زبل، ساخته ای‌سی سگار برای اولین بار در کمیک استریپ (داستان های مصور) Thimble Theatre ظاهر شد.

۱۸ ژانویه

۱۸۸۲: آلن الکساندر میلن، نویسنده انگلیسی و خالق شخصیت کارتونی وینی دِ پو به دنیا آمد.

۱۹۳۶: رودیارد کیپلینگ، نویسنده و شاعر انگلیسی برنده جایزه نوبل، درگذشت (متولد ۱۸۶۵).

۱۹۹۳: روز مارتین لوترکینگ جونیور برای اولین بار در تمام ۵۰ ایالت آمریکا به‌طور رسمی برگزار شد.

۱۹ ژانویه

۱۸۰۹: ادگار آلن‌پو، نویسنده، شاعر و منتقد آمریکایی به دنیا آمد.

۱۸۵۳: ایرای IL Trovatore اثر جوزپه وردی برای اولین بار در رم اجرا شد.

۱۹۸۳: اپل لیسا، اولین کامپیوتر شخصی اپل با رابط گرافیکی کاربر و ماوس، عرضه شد.

۲۰ ژانویه

۱۹۲۰: فدریکو فلینی، کارگردان و فیلمنامه‌نویس ایتالیایی به ‌دنیا آمد.

۱۹۸۶: روز مارتین لوترکینگ جونیور برای اولین بار به‌عنوان یک روز تعطیل فدرال در آمریکا جشن گرفته شد.

۲۱ ژانویه

۱۹۵۰: جورج اورول نویسنده و منتقد بریتانیایی درگذشت (متولد ۱۹۰۳).

۱۹۵۳: پل آلن یکی از بنیان‌گذاران مایکروسافت به‌ دنیا آمد.

 

۲۲ ژانویه

۱۷۸۸: لرد بایرون، شاعر و نمایشنامه‌نویس انگلیسی به دنیا آمد.

۲۰۱۸: اورسولا کویین نویسنده داستان‌های علمی-تخیلی درگذشت (متولد ۱۹۲۹).

۲۳ ژانویه

۱۶۵۶: بلز پاسکال اولین نامه از مجموعه Letters Provincials را منتشر کرد.

۱۹۵۷: والز فردریک مورسیون حق امتیاز دیسک پرنده خود را به شرکت Whano فروخت که بعدا به نام فریزبی معروف شد.

۲۴ ژانویه

۱۹۸۴: ایل مکیناش رسما در آمریکا به فروش گذاشته شد.

۲۵ ژانویه

۱۷۵۹: رابرت برنز، شاعر اسکاتلندی متولد شد.

۱۸۱۲: ویرجینیا وولت، نویسنده انگلیسی متولد شد.

۱۹۶۱: جان اف کندی اولین کنفرانس خبری تلویزیونی زنده را به‌عنوان رئیس‌جمهور آمریکا برگزار کرد.

۱۹۶۴: شرکت نایک (نایکی) با نام Blue Ribbon Sports تاسیس شد.

۲۶ ژانویه

۱۹۱۸: فلیپ خوزفارمر، نویسنده آمریکایی متولد شد.

۱۹۲۶: جان لوگی برد برای اولین بار دستگاه تلویزیون را به‌صورت عمومی نمایش داد.