فهرست مطالب
اینجا با پدیده ای روبهرو هستیم که شاید طراحان حروف امروزی هرگز به آن فکر نکرده باشند: حروف دارای ساختار مولکولی هستند.
بله! طبق گزارشی از مجله Print، کوبی فرانکو، یکی از رهبران برنامه طراحی کارشناسی ارشد در کالج شنکار، در حال پژوهش درباره «حروفچینی مولکولی» است. او در کتاب خود، «آزمایشگاه تایپوگرافی مولکولی»، این نظریه را با جزئیات شرح داده است.
به گفته فرانکو حروف الفبای عبری و لاتین دارای ساختار مولکولی هستند.
۱۱ حوزهی اصلی تحقیق
فرانکو در این پژوهش بیش از ۱۵۰ آزمایش انجام داده و آنها را در ۱۱ دستهی اصلی در کتابش آورده است:
- مبانی
– زبان
– جنسیت
– فرمول
– وزن
– گرانش
– سهبعدی
– پژوهش مولد
– رنگ
– بازی با کلمات
– حروف و تصویر
اما دقیقاً درباره چه چیزی صحبت میکنیم؟!
این ایده از پژوهشهای اولیهی فیلوژیست و محقق، اچ.اف. هندرسون مطرح شده بود الهام گرفته است. هندرسون استدلال کرده بود که حروف الفبای لاتین از ترکیب چندین “اتم” ساخته شدهاند.
فرانکو تصمیم گرفت این نظریه را گسترش دهد و بررسی کند که آیا میتوان چنین مدلی را به حروف عبری نیز تعمیم داد.
🔹 البته این تحقیق هرگز قرار نبود کاملاً علمی باشد، بلکه یک پروژهی هنری و تجربی بود!
آگهیهای استخدام و کاریابی در صنعت چاپ و بستهبندی را در اینجا مشاهده کنید!
اما این ایده فرانکو را مجذوب کرد:
من درگیر این فرایند تخیلی شدم که الفبای عبری را بهعنوان ترکیبی از “اتمهای” مشابه اما متفاوت در نظر بگیرم. بنابراین، یک پژوهش شبهعلمی را آغاز کردم تا ببینم چگونه میتوان این فرضیه را روی الفبای عبری، کلمات عبری و کل زبان عبری پیاده کرد.”
اصول تایپوگرافی مولکولی
همانطور که میدانیم، همهچیز در جهان از ترکیب تعداد محدودی اتم تشکیل شده است. حروف نیز از این قاعده مستثنی نیستند!
در این مدل:
تعداد محدودی از “اتمهای پایه” یا “اشکال هندسی” وجود دارند. این اشکال از طریق جاذبهی الکترومغناطیسی به هم متصل شده و تمامی حروف الفبا را تشکیل میدهند.
چگونه حروف از ترکیب “اتمها” شکل میگیرند؟
🔹 هر حرف در الفبای لاتین و عبری از ترکیب ۲ تا ۱۱ “اتم” ساخته شده است.
این ترکیبها شبیه فرمولهای شیمیایی سازماندهی شدهاند!
برای مثال: حرف “الف” عبری (Aleph) از این عناصر تشکیل شده است:
– چهار مربع
– یک مستطیل عمودی کوتاه
– یک متوازیالاضلاع مایل به راست
– یک متوازیالاضلاع مایل به چپ
بنابراین، در این مدل، حرف الف عبری با فرمول D4JKV نمایش داده میشود. هر “اتم” دارای بار الکتریکی خاصی است که باعث تعامل الکترومغناطیسی بین آنها میشود. همانطور که ترکیب اتمها، مولکولها را میسازد، ترکیب “اتمهای تایپوگرافی” نیز حروف و سپس کلمات را تشکیل میدهد. این اتمها سهبعدی هستند و ترکیب آنها حروف و نشانههای سهبعدی را میسازد.
نتیجهگیری:
– آیا حروف واقعاً ساختار مولکولی دارند؟ احتمالاً نه.
– آیا این تحقیق، یک نگاه جالب و متفاوت به تایپوگرافی ارائه میدهد؟ قطعاً بله!
وقتی به زبان و حروف از این زاویهی علمی-هنری نگاه کنیم، میتوانیم مفاهیم جدید و خلاقانهای را در طراحی تایپ و نوشتار کشف کنیم.
