به نظر میرسد که هوش مصنوعی اکنون به صنعت عطرسازی هم نفوذ کرده و در عین حال برای برخی، بویی ناخوشایند به جا گذاشته است.
Osmo یک استارتاپ فناوری تولید عطر است که ادعا می کند در حال ساخت چیزی به نام هوش بویایی مصنوعی (Olfactory Intelligence) یا به اختصار OI است. این شرکت با استفاده از این نوآوری، خدمات ترکیب عناصر یک عطر را بهصورت کامل ارائه میدهد، و به زمین و زمان قسم می خورد که نمونهی عطر را تنها ۴۸ ساعت پس از دریافت درخواست اولیه، تحویل دهد.
هوش بویایی یا همان OIعبارتی است با مسما و برازندهی این فناوری.
Osmo امپراتوری نوظهور خود را بر پایه دیجیتالیسازی رایحهی یک آلو و سرعت خارقالعادهاش در تحلیل و انتقال مولکولهای بو بنا کرده است. هدف این شرکت دگرگون کردن بازار عطر با خلق رایحههایی مبتنی بر هوش مصنوعی است.
اولینبار رایحهی این «آلوی دیجیتالی» در یک کنفرانس تولیدکنندگان عطر ارایه شد. شرکت کنندگان در کنفرانس دور نوار کاغذی تست این عطر عجیب جمع شدند و پچ پچ کنان گفتند : «حس وحال دارو روداره، بوش پیش از حد تر و تمیزه، پس اون لهشدگی، پوسیدگی، اون حرارت کجاست؟»
آیا واقعاً کسی میخواهد بوی آلوی گندیده بدهد؟ چرا برخی با این فناوری مخالفند؟
پیر ووآر (Pierre Vouard)، استاد مؤسسه فناوری مُد نیویورک (FIT)، این پدیده را هم فرصت را می داند و هم محرومیت.
«ترکیب دستی مواد، دانستن مقدار دقیق هر عنصر، وزن کردن آنها با دستان خود، همهی اینها در حال ناپدید شدن هستند. آیا واقعا ساخت عطر را باید به هوش مصنوعی بسپاریم؟»
با این حال ووآر میداند که حتی در کلاسهای خودش از هوش مصنوعی استفاده میشود. او می گوید:
«شاید این یک نوع دموکراتیزه شدن واقعی در صنعت عطرسازی باشد، چون هزینه تولید رایحه را بهطور چشمگیری کاهش میدهد. اما این سؤال هم پیش میآید: پس هنر کجاست؟ عطرساز چه میشود؟»
و اینجاست که میتوان مسیر آینده را دید:
هوش مصنوعی در حال تسخیر هر صنعتیست. با این حال دیر یا زود، بار دیگر مردم دلشان برای عطر های سنتی تنگ خواهد شد.
پرسش این است:
چقدر طول میکشد؟ احتمالاً یک نسل… شاید هم بیشتر.
