علی پارسی منش، مدیرکل شرکت کیسه و مصنوعات کاغذی ایرساکو:
حالا وقت روی آوردن به کیسه های کاغذی است
فرصت طلایی برای مهاجرت از بستهبندی پلاستیکی، به پاکتهای کاغذی، همین امروز است. تولیدکنندگان محصولات مرغوب و برندهای معتبر این فرصت را از دست نمیدهند
میدانید چرا بعضی محصولات بستهبندیشده خشکبار و مواد غذایی بسیار مرغوب ایران در بازارهای منطقه برگشت میخورند؟ و چرا بهترین سیمان تولیدی کشور را حتی به بازار کشورهای همسایه هم نمیتوانیم صادر کنیم؟ چون بستهبندی استاندارد این محصولات باید کاغذی باشد، نه پلاستیکی. دلیل آنهم اهمیت دادن بهسلامتی جامعه و حفاظت از محیطزیست است. حالا جا دارد بپرسیم پس چرا نباید سلامت مردم ایران را جدی بگیریم؟!
آیا کشور ما امکانات کافی برای تولید پاکتهای کاغذی ندارد که چنین آسیبهایی را به جان میخریم؟
آیا مقررات و شیوهنامه و دستورالعمل قانونی در رابطه با منع استفاده از پلاستیکها و الزام استفاده از پاکتهای کاغذی و مواد سلولزی در کشور نداریم؟
خوشبختانه پاسخ هر دو پرسش منفی است، هم کارخانه و تخصص و امکانات تولید پاکتهای کاغذی مطابق بالاترین استانداردهای جهانی در کشور موجود است و هم قوانین و مقررات مناسب بهقدر کافی داریم.
برای آشنایی بیشتر درباره صنعت پاکت سازی کاغذی و قابلیتهای این صنعت پیشرو و نیز چالشهای آن، به اولین و پیشرفتهترین کارخانه کیسه و مصنوعات کاغذی ایران، یعنی شرکت «ایرساکو» میرویم تا ضمن گفتوگو با مدیرعامل و کارشناسان این شرکت، دری به باغ سبز صنعت پاکت سازی و افقی روشن در برابر کسبوکارها و تولیدکنندگان محصولات باکیفیت و صادراتی بگشاییم.
با ما در این سفر سبز و الهامبخش همراه شوید سپس همسفر شما خواهیم بود در کمپین سبز «کم پلاست» تا با اشتراک گذرای ایدههای خلاقانه، کسبوکار خود را سالمتر، مطلوبتر و سودآورتر کنید و برند شما مقبول جامعه جوان و پذیرفته در بازارهای جهان گردد.
«بیش از نیمقرن از آغاز به کار اولین شرکت کیسه و مصنوعات کاغذی ایران، ایرساکو میگذرد. در تمام این سالها این کارخانه، مسیر توسعه را پیموده و هماکنون، علیرغم همه محدودیتها و تحریمها، ماشینهای جدیدی برای راهاندازی خط تولید محصولات جدید، در گمرک، آماده ترخیص داریم.»
علی پارسی منش مدیرعامل شرکت ایرساکو با این یک جمله، هم پیشگامی و سابقه شرکت و هم پویایی و توسعه آن را بازگو میکند.
عکس زندهیاد عبدالرضا پورحسینی بنیانگذار و مدیرعامل سابق شرکت ایرساکو روی دیوار پشت سر او نیز گویای سابقه و تجربه و نیز پایبندی به اهداف بلند میهنی و محیطزیستی بنیانگذار آن است. اهدافی که هنوز هم چراغ راه مدیران و کارشناسان این شرکت است.
درحالیکه ۱۵ کارخانه عمده کیسه سازی کاغذی در کشور تعطیلشدهاند، مدیران ایرساکو فعالیت خود را تداوم بخشیده و در توسعه آن میکوشند. روایت این پایداری را از زبان مدیرعامل شرکت بشنویم:
فعالیت پتروشیمیها در ایران و تولید مواد اولیه برای بستهبندیهای پلاستیکی، به نحوی مدیریت نشده، گرایش به بستهبندی پلاستیکی را گسترش داد و صنعت پاکتسازی کاغذی در رقابت قیمت تمامشده، میدان را به آنها واگذار کرد. از نیمه دهه۸۰، کارخانههای کیسه سازی کاغذی، یکی پس از دیگری تعطیل شدند و بهجای آنها کیسهسازیهای پلاستیکی رونق گرفتند. درحالیکه در جهان و بهویژه در اتحادیه اروپا روند جایگزینی بستهبندی سلولزی بهجای پلاستیکی در جریان بود و جریمههای سنگینی برای مصرف پلاستیک در بستهبندی بسیاری از محصولات اعمال میشد. متأسفانه از ۱۸ کارخانه عمده کیسه و پاکت سازی کاغذی، تنها دو واحد فعال هستند و ۱۶ کارخانه تعطیلشدهاند!
آیا در کشورهای همسایه و کشورهای نفتی، روندی مشابه ایران نیز گرایش به بستهبندی پلاستیکی دیده میشود؟
خیر! در کشورهای نفتی مثل عراق و عربستان که چنین چیزی دیده نمیشود. جالب است که در این کشورها و نیز کشورهای پاکستان، جمهوری آذربایجان و یمن و همسایگان دیگر، محصولاتی مثل سیمان و گچ الزامی است که در کیسه کاغذی عرضه شوند و بههیچوجه کیسه پلاستیکی مجوز ورود به این کشورها را نمیگیرد. سیمان و گچ در کشور ما هم تا چند سال پیش بهطورکلی در بستهبندی کاغذی عرضه میشد ولی اکنون خط تولید کیسه کاغذی در کارخانههای تولید سیمان، در تهران و شهرستانها چند سال است تعطیلشدهاند.
دلیل الزام سختگیرانه برای بستهبندی کاغذی سیمان چیست؟
پاکتهای کاغذی از این نظر در صنعت سیمان اجباری بهحساب میآیند که این محصول را هنگام استفاده، با بیل پاره میکنند و معمولاً در طبیعت رها میشود. به همین دلیل پاکت سیمان را در همهجا میتوانیم مشاهده کنیم. اگر پاکتهای سیمان از جنس پلاستیک باشند، چون بزرگ هستند، طبیعت را به مقدار زیادی آلوده میکنند. درصورتیکه پاکت کاغذی، حتی در صورت رها شدن در طبیعت، بهسادگی تجزیه میشود، زیرا از جنس چوب است. تقریباً در اغلب کشورها، کیسه سیمان الزاماً باید کاغذی باشد وگرنه از ورود آن جلوگیری میکنند. تنها در کشورماست که بیشترین حجم سیمان در کیسههای پلاستیکی بستهبندی میشود. این در حالی است که ما از پیشگامان کیسهسازی کاغذی در منطقه بودهایم و اکنون کیسههای کاغذی برای سیمان و گچ و چسب کاشی سهم اندکی در بازار این محصولات دارد.
آیا صرفاً تفاوت قیمت تمامشده کیسه پلاستیکی و کاغذی عامل تعیینکننده در انتخاب کیسههای پلاستیکی بوده یا نبود قوانین، اجازه چنین انحرافی را داده است؟
واقعیت این است که قانون و مقررات برای الزام کارخانههای سیمان به مصرف کیسههای کاغذی وجود دارد، ولی متأسفانه گویی ارادهای برای اعمال قانون در این زمینه نیست
آیا شرکتهای تولید پاکت و کیسه کاغذی برای اجرای مقررات و مطالبه از سازمان محیطزیست و نهادهای نظارتی بهاندازه کافی تلاش کردهاند؟
البته. خیلی بیش ازآنچه از شرکتهای تولیدی انتظار میرود، برای توجیه مصرفکنندگان و یادآوری مقررات در جهت حفاظت محیطزیست و مطالبه اجرای آن تلاش کردهایم. من بهعنوان مدیرکل یک شرکت، سالها با خانم جوادی، آقای محمدی و خانم ابتکار رئیسان سازمان حفاظت از محیطزیست در دولتهای مختلف ملاقاتهایی داشتهام، چه از طرف شرکت ایرساکو و چه در قالب هیاتی از جانب کارخانجات پاکتسازی کاغذی. همچنین از طریق وزارت صمت و سازمان ملی استاندارد پیگیر موضوع بودهام. در هر نشست هم معمولاً با ما همدلی میکنند و اجرای قانون را خواهانند، حتی در مواردی این ملاقاتها منجر به تدوین شیوهنامههایی هم شده، ولی عملاً هیچ تغییری در این زمینه رخ نداده است.
مثلاً کدام شیوهنامه؟
چند سال پیش با هماهنگی وزارت صمت و محیطزیست و انجمن سیمان شیوهنامهای تهیه شد که بستهبندی سیمان فقط و فقط در کیسههای کاغذی باشد. بهویژه تصریحشده بود که ورود سیمان در کیسههای پلاستیکی به چند استان مثل آذربایجان شرقی و غربی و گیلان و… ممنوع است حتی پلیسراه موظف شده بود که ماشینهای حاصل بار سیمان با کیسه پلاستیکی را متوقف کند. همه مسئولان مربوطه هم این شیوهنامه را امضا کردند. اما هیچگاه ابلاغ نشد. تا امروز هم ما پیگیر آن هستیم و به نتیجهای نرسیدهایم.
اساساً به نظر میرسد در سیاستگذاری اقتصادی کشور گسترش صنایع پلیمری، امری پذیرفتهشده است و با توجه به محدودیت منابع سلولزی، تمایلی به آن ندارند.
بله، همینطور است. ما یکبار با آقای متصدی معاون وقت سازمان محیطزیست به کمیسیون مجلس رفتیم و درباره زیانهای کیسههای پلاستیکی و لزوم استفاده از مواد سلولزی بهویژه در مورد سیمان صحبت کردیم، صریحاً به ما گفتند کشور ما پلیمری است. شما ول کنید.
اما در این نظر یک اشکال اساسی وجود دارد. ما میتوانیم صنایع پلیمری داشته باشیم و پتروشیمیهای ما میتوانند مواد اولیه پلیمری تولید کنند، اما نه بهقصد اشاعه پرمصرف مواد پلیمری در کشور که محیطزیست ما را تهدید میکند و در هر جای این سرزمین میروید، میبینید پلاستیکآباد است!
اتکا به صنعت پلیمری برای صادرات و تأمین منابع بسیار خوب است، با استفاده از درآمد صنایع پلیمری میتوان مواد اولیه سلولزی را وارد کشور کرد و بهویژه بستهبندی محصولات مختلف را بهسوی کاغذ و مقوا سوق داد. با سیاستگذاری درست میتوان از صنعت پلیمر بهترین استفاده را برد و بهجای هدر دادن آن در مصرف بیرویه، درآمد ارزی برای توسعه پایدار فراهم ساخت. نمیتوان با گفتن اینکه کشور ما پلیمری است، خاک و آب و محیط زندگی یک جمعیت ۹۰ میلیونی را آلوده کرد و سلامت مردم را به خطر انداخت. آیا محاسبهشده است که از رهگذر مصرف بیرویه پلاستیک، چه مقدار هزینه درمانی روی دست جامعه گذاشته و چه تعداد مردم دچار بیماریهای گوناگون شدهاند؟
حالا که صحبت از سلامت جامعه به میان آمد، اجازه بدهید بپرسم بستهبندی مواد غذایی در پاکتهای کاغذی چه مزیتی دارد؟
امروزه دیگر تقریباً همگان درباره مضرات ریزپلاستیکها چیزهایی شنیدهاند، و مسئولان دولتی و سازمانهای نظارتی قاعدتاً باید کامل مطلع باشند که نانوپلاستیکها در تماس با بعضی مواد غذایی وارد آنها و از آن طریق وارد بدن انسان میشوند. برای بستهبندی بعضی مواد مثل شیرخشک ما خیلی جنگیدیم، یکبار یکی از مسئولان به من گفت، شما چرا اینقدر حساس هستید؟!
از یکی از مدیران ارشد سازمان استاندارد که آدم دلسوزی بود، پرسیدم درحالیکه اینهمه صحبت از آلودگی بعضی از برنجهای هندی به آرسنیک میشود، چطور قبول میکنید سویا در کیسههای پلاستیکی بستهبندی شود؟ میدانید سویا جایگزین گوشت برای فقرا است؟ قرار شد آئیننامه یا شیوهنامهای برای بستهبندی سلولزی بعضی مواد غذایی تهیه و ابلاغ شود که تا به امروز نشده است.
علاوه بر شیر خشک کدام مواد غذایی در اولویت قرار دارند و در بستهبندی پلاستیکی احتمال آلودگی آنها میرود؟
خیلی از محصولات و مواد غذایی در بستهبندی کاغذی سالمتر میمانند. شاید محصولاتی مثل چای و قهوه در اولویت باشند ولی برای برنج و خردهفروشی آرد و بسیاری از مواد دیگر مثل گیاهان دارویی و تنباکو و غیره، پاکتهای کاغذی گزینه مناسبی است. همچنین برای آجیل و خشکبار و بسیاری مواد غذایی دیگر. بهویژه برای نان و غذاهای گرم. میدانید که گرما موجب فعال شدن باکتریها در مقوای بازیافتی و نیز نفوذ نانوپلاستیکها از کیسههای پلاستیکی به مواردی مثل نان میشود.
یکی دیگر از موارد ضروری، بستهبندی بذرهای گیاهی است که در بستهبندی پلاستیکی، قوه نامیه آنها کاهش پیدا میکند. در کشورهای اروپایی حتی برای حملونقل مواد غذایی در حجم بالا از کیسههای کاغذی استفاده میشود. مثلاً آلمان شکر را از کوبا در جامبوهای کاغذی ۵۰۰ کیلویی دریافت میکند.
هماکنون بیشترین مشتریان شما در کدام صنایع هستند؟
بخشی از پاکتهای ما همچنان به بستهبندی سیمان اختصاص دارد. علاوه بر آن پتروشیمیها در صدر مشتریان ما هستند. یکی از پاکتهای پرمصرف ما برای بستهبندی پودر کربن استفاده میشود.
آیا محصولات شما رده مناسب خوراکی (فودگرید) هستند؟
کاغذهای مصرفی ما از نوع الیاف بلند و خمیر بکر (ورجین) هستند، یعنی اصلاً بازیافتی نیستند. این نوع کاغذ به خاطر بکر بودن، کاملاً بهداشتی و دارای گرید غذایی است، همچنین، به خاطر الیاف بلند خمیر آن، از استحکام و نفوذناپذیری بالایی برخوردار است. بهطوریکه ۲ لایه کاغذ ۸۵ گرمی آن ۵۰ کیلو سیمان را در حملونقل نگه میدارد. در کار ما کاغذ بازیافتی اصلاً کارایی ندارد و استفاده نمیشود. اما نکته مهم دیگر این است که کیسهها و پاکتهای کاغذی ما بهترین خوراک برای تولید کاغذ و مقوای بازیافتی است زیرا دارای الیاف بلند و بسیار مرغوب است. گفتنی است که چسب مصرفی در پاکتها و کیسههای ایرساکو نیز از مواد نشاستهای خوراکی است.
الآن تولید شما چه مقدار است و چند درصد ظرفیت تولید اسمی کارخانه است؟
باوجود داشتن بهترین ماشینآلات و تخصص و ظرفیت تولید تا صد میلیون پاکت در سال، اکنون با ده میلیون پاکت در سال داریم کار میکنیم.
بااینحال دارید ماشین جدید هم وارد میکنید.
بله، ماشین جدید چند سال پیش سفارش دادهشده و اکنون واردشده و در گمرک منتظر تخصیص ارز جهت ترخیص است. ما خط جدید را برای محصول کاغذی جدید راهاندازی خواهیم کرد که مشتری آنهم در کشور هست. بههرحال ما یک کارخانه مجهز و فعال هستیم و تا در بازار حضور داریم، ناگزیر از اجرای طرحهای توسعه، هرچند محدود، هستیم.
با توجه به مشکلاتی که پتروشیمیها در جنگ پیدا کردند و کاهش میزان تولید آنها در اثر آسیبهای وارده اکنون شاهد افزایش شدید قیمت مواد پلیمری در بازار هستیم. آیا این فرصتی برای روی آوردن به پاکتها و کیسههای کاغذی نیست؟
البته که فرصت خوبی است، چون قیمت مواد پلیمری، تقریباً دارد واقعیتر میشود و مزیت قیمتی و ارزانی بستهبندی پلاستیکی، نسبت به کاغذی، دارد کمرنگ میشود. در نتیجه قیمت پاکت و کیسه کاغذی توجیهپذیرتر شده، هرچند که با در نظر گرفتن مزایای مختلف، بهویژه با ملاحظات سلامت جامعه، همیشه هزینه کردن برای پاکت کاغذی موجه بوده است. اتفاقاً اکنون زمینه برای اعمال قانون از سوی سازمان محیطزیست و سازمانهای مربوطه فراهمتر از همیشه است.
انتظار دارید سازمان محیطزیست و سازمان استاندارد و وزارت صمت چه اقدامی انجام دهند؟ آیا منظورتان مشوقهای محیطزیستی است؟
ما انتظار خاصی نداریم، جز پیگیری اجرای قانون و دستورالعملهایی که تاکنون جدی گرفته نشدهاند. اصل ۵۰ قانون اساسی، یک نمونه درخشان است که بر اساس آن میبایست سمتگیریهای بسیار خوبی برای صنعت و کسبوکارها صورت میگرفت. روزانه ۶۰ هزار تن پسماند شهری داریم که ۲۵ درصد آنها مواد پلاستیکی است، این سرمایه کشور است که بهراحتی دور ریخته میشود.
حالا در ادامه همکار و مشاور عزیز ما جناب دکتر علیزاده که از متخصصان محیطزیست هستند، میتوانند توضیحات دقیقتری ارائه دهند.
سیاستهای تشویقی و تنبیهی دولت هم میتواند به زیان مصرف پلاستیک و به سود مصرف پاکتها و کیسههای کاغذی، راهگشا باشد. با اعمال ماده ۱۲ آئیننامه اجرایی قانون مدیریت پسماند، سازمان محیطزیست میتواند عایدی خوبی داشته باشد و از این وضعیت فقر بودجه، خارج شود. همچنین تسهیلات صندوق ملی محیطزیست میتواند مشوق خوبی برای واحدهای تولیدی برای شیفت کردن از پلاستیکی به سلولزی باشد. معافیت صنایع بستهبندی از عوارض ماده ۲ در صورت جایگزینی کاغذ با پلاستیک مشوق دیگری است که باید آن را با حذف جرائم، جمع زد. اگر قانون درست اجرا شود، سازمان محیطزیست هم توانمند میشود. مهم این است که الزام قانونی اعمال شود. مثل دستورالعمل صرفهجویی انرژی در ساختمان که پنجره دوجداره را در ساختمانسازی جا انداخت. به گفته یکی از مسئولان انجمن کارفرمایان صنعت سیمان، اگر دولت بابت پاکت پلیمری کارخانجات سیمان را جریمه کند، همه بهسوی پاکت کاغذی روی خواهند آورد.
روی دیگر مشکلات ناشی از جنگ، محدودیت واردات و تأمین مواد اولیه از خارج است. آیا صنعت تولید پاکت و کیسه کاغذی از این نظر دچار کمبود نمیشود؟
خوشبختانه منبع تأمین کاغذ ما از جنگلهای سیبری و کارخانههای کاغذسازی روسیه است که جنگلهای پایدار هستند و مسیر زمینی و آبی نزدیک از شمال کشور داریم و محدودیتهای حملونقل دریایی از جنوب کشور، تأثیری بر آن ندارد. تنها مسأله تأمین ارز است که دولت باید مساعدت کند. اکنون که تقریباً همهچیز بهجز کالاهای خاص، با ارز آزاد وارد میشود. کافی است دولت، موانع بوروکراسی را از پیش پای ما بردارد.
بهاینترتیب نگرانی اینکه برای تأمین کاغذ چه مقدار درخت بریده میشود هم برطرف میشود.
واقعیت این است که بحث قطع درخت، اصلاً یک نکته انحرافی است که برای توجیه مصرف پلاستیک مطرح میشود. کشور ما جنگلهای مناسبی برای تولید کاغذ ندارد و اساساً تولید کاغذ و مقوا در ایران بر اساس مواد بازیافتی است و معمولاً خمیرکاغذ وارداتی است.
تأمین چوب برای کاغذ و نیز آلودگی محیطزیستی کارخانجات کاغذسازی هیچ اثری در سرزمین ما ندارد. جنگلهای پایدار و تجدیدپذیر روسیه و درختان سوزنیبرگ با الیاف بلند در این کشور، کاغذ بسیاری از کشورها را تأمین میکند. کارخانه کاغذسازی هم در روسیه است. یعنی هیچگونه آسیب محیطزیستی برای ما دربر ندارد. ما یکی از مرغوبترین کاغذهای جهان را از مسافتی نسبتاً نزدیک، دریافت میکنیم. و میتوانیم تولید پایدار داشته باشیم.
آیا ازنظر تأمین ارز و تخصیص ارز و مسائل دیگر مشکلی ندارید؟
ما هم گرفتار مشکلاتی هستیم که بسیاری تولیدکنندگان با آنها دستوپنجه نرم میکنند. بیش از ۱۰۰ نفر پرسنل داریم که در شرایط کاهش ظرفیت تولید هم آنها را حفظ کردهایم. متأسفانه از حمایتی برخوردار نیستیم، در عوض از سوی بعضی ادارات دولتی مثل دارایی تحتفشار هم هستیم. الآن برای ترخیص ماشینی که وارد کردهایم، ۸ ماه است در گمرک در انتظار تخصیص ارز به سر میبریم. روزی که ما برای تخصیص ارز ثبتنام کردیم، دلار ۸۵ هزار تومان بود، الآن ۱۸۰ هزار تومان است! درحالیکه ما حاضر بودیم با ارز آزاد خرید خود را انجام دهیم. دولت با تحمیل این تاخیر فقط شرایط را برای ما دشوارتر ساخت. در این شرایط ما باید بتوانیم کاغذ موردنیاز را وارد کنیم که بتوانیم پاسخگوی تقاضای بازار باشیم.
با توجه به مساعد شدن شرایط برای رو کردن صنایع بهویژه سیمان به کیسههای کاغذی، انتظار چه حجمی از تقاضا دارید؟
فقط در زمینه سیمان با توجه به وجود ۶۷ کارخانه و تولید حدود ۷۰ میلیون تن سیمان اگر نصف آن یعنی ۳۵ میلیون تن در کیسههای کاغذی بستهبندی شود، ۷۰۰ میلیون پاکت در سال موردنیاز است. بهموازات صنعت سیمان، در شاخههای دیگر ازجمله کیسه خرید و پاکت برای محصولات مختلف، مصرف پاکت و کیسههای کاغذی میتواند رشد قابلتوجهی پیدا کند.
آیا شرایط ورود به بازارهای صادراتی را هم دارید؟
ازنظر کیفیت مواد اولیه و فناوری ساخت، نوع ماشینآلات پیشرفته از کارخانجات معتبر اروپایی و سطح تخصص و دانش فنی، همچنین استانداردهای مدیریت و تولید، همچنین آزمایشگاه و سیستم کنترل کیفیت، قابلیت بسیار خوبی برای ورود به بازارهای خارجی داریم. در گام اول امیدواریم پشتیبان صادرات محصولات مرغوب تولیدکنندگان کشورمان باشیم. تا آنجا که به ما مربوط میشود، میتوانیم بگوییم، پاکتها و کیسههای کاغذی ایرساکو، تمام استانداردهای سختگیرانه اروپایی را پاس میکند.
لطفاً در مورد تنوع پاکتها ازنظر ابعاد و کاربری و نیز چاپ آنها هم کمی توضیح دهید.
پاکت و کیسههای یک سر باز و دوسر بسته قیف دار در خط تولید پرسرعت ما با عرض ۳۵ سانتیمتر تا ۵۸ سانتیمتر و در طول ۱۰۰ سانتیمتر تولید میشود. پاکتها بهصورت یکلایه یا دولایه قابلارائه است چسب مصرفی که معمولاً بهصورت نقطهای اعمال میشود، از نشاسته ذرت است. چاپ نیز معمولاً تکرنگ یا ۳ رنگ تا ۶ رنگ است. البته برای کارهایی که تصویر رنگی ترامه داشته باشند، قبل از پاکت سازی، ورق به روش افست چاپ میشود. گفتنی است که بعضی پاکتهای کوچکتر، به روش نیمه اتوماتیک ساخته میشوند و هر سفارش خاصی را میتوانیم با امکانات موجود و ماشینآلات جدید در کارخانه ایرساکو بهخوبی تولید کنیم.
کارشناسان شرکت ایرساکو، آماده ارائه مشاوره تخصصی به تولیدکنندگان مختلف برای استفاده از پاکتهای کاغذی جهت بستهبندی محصولات آنهاست.
… و کلام آخر
در پایان از شرکتهای تولیدی دعوت میکنم به کمپین ما به نام «کمپلاست» بپیوندید تا با همفکری یکدیگر، بهترین روشهای سازگار با سلامت و محیطزیست را برای ارائه محصولات متنوع و با کمترین هزینه پیدا کنیم. همچنین از سازمانهای مردمنهاد و رسانهها برای حمایت از کمپین کمپلاست که در جهت آبادانی کشور و سلامت آحاد جامعه است، با ما همراه شوند.
BOX B
پویش «کم پلاست»
برای ترویج کاهش مصرف پلاستیک و حفاظت از محیط زیست سالم
علاقهمندی و تعهد به حفاظت از محیطزیست در سخنان مدیرعامل ایرساکو و همکاران و مشاورانی که دور یک میز در این نشست ما حضور دارند، آشکار است. از صحبتها و ارائه آمار و اشاره بر مستندات علمی و قوانین و مقررات و نیز یافتههای علمی و پژوهشی که این شرکت علاوه بر دانش فنی در صنایع تبدیلی، در حد یک مرکز پژوهشی به جنبههای مختلف بهداشتی محیطزیستی بستهبندی میپردازد و در مواردی همچون کنشگر محیطزیست مسئولیتهایی فراتر از یک شرکت تجاری را عهدهدار میشود. تجلی این گرایش در کمپین کم پلاست بهخوبی پیداست.
دکتر البرز ملیحی، مدیر بخش تحقیق و توسعه گروه فروردین، مشاور شرکت ایرساکو که هدایت کمپین کم پلاست را به عهده دارد، این کارزار محیطزیستی را چنین معرفی میکند:
در دنیای امروز، حفاظت از محیط زیست تنها یک انتخاب نیست، بلکه ضرورتی انکارناپذیر برای بقای نسلهای آینده و حفظ سلامت عمومی جامعه است. آلودگیهای ناشی از پلاستیک یکی از بزرگترین چالشهای زیستمحیطی عصر ماست که مستقیماً بر طبیعت و چرخه حیات تأثیر میگذارد. در همین راستا، پویش اجتماعی « کم پلاست » با شعار محوری «کم پلاست، کمتر پلاستیک» و با حمایت «ایرساکو» پایهگذاری شده است.
اهداف و رسالت پویش کم پلاست
این کمپین، حرکتی آگاهانه برای مقابله با بحران آلودگیهای پلاستیکی است. هدف اصلی این پویش، کاهش مصرف پلاستیک و جایگزینی آن با گزینههای دوستدار محیط زیست مانند پاکت های کاغذی است. بر اساس منشور این پویش ، محورهای اصلی فعالیت «کم پلاست» عبارتند از:
- حمایت از سلامت عمومی: از طریق کاهش ورود میکروپلاستیکها و آلایندههای پلاستیکی به چرخه طبیعت و زنجیره غذایی.
- توسعه فرهنگ پایدار: ایجاد فرهنگ مصرف مسئولانه و آگاهانه در تمامی اقشار جامعه برای داشتن زندگی سبزتر.
دعوت به مشارکت مدنی
تغییرات بزرگ از قدمهای کوچک روزمره آغاز میشوند. پویش کم پلاست از تمامی شهروندان دغدغهمند، سازمانها و فعالان اجتماعی دعوت میکند تا به این حرکت جمعی بپیوندند. با کاهش مصرف پلاستیک در خریدهای روزانه و انتخابهای هوشمندانهتر مانند استفاده از پاکت ها و کیسه های کاغذی و پارچه ای، همگی میتوانیم به حفظ محیط زیست کمک کنیم.
شعار ما:
«هر روز یک کیسه پلاستیک کمتر، زمینی سالمتر برای نسلهای آینده»
به ما بپیوندید
- اینستاگرام: @kam.plast
- بله: @kampelast
- وبسایت:www.kampelast.com
BOX A
دکتر محمد علیزاده استاد دانشگاه و مشاور طرح کم پلاست
جایگزین کردن بستهبندی پلاستیکی با کاغذی توجیه اقتصادی دارد
از طریق مراکز دانشگاهی مطالعاتی را روی دو گروه مواد اصلی در صنعت چاپ و بستهبندی یعنی مواد پلاستیکی و مواد کاغذی ازنظر چرخه عمر آنها در طبیعت Life cycle A Ssessment انجام دادیم. این مطالعه مطابق استاندارد ISO 14040/114 صورت گرفت و مطالعات اختصاصی درباره بستهبندی سیمان نیز انجام شد.
در این مطالعه روشن شد که استفاده از پاکتهای کاغذی، علاوه بر مزایای محیطزیستی، با توجه به جرائم استفاده از مواد پلاستیکی و تشویقهای مربوط به جایگزین کردن بستهبندی کاغذی، مزیت و توجیه اقتصادی نیز خواهد داشت.
با توجه به مسئولیت تولیدکننده در برابر پیامدهای محیطزیستی استفاده از مواد پلاستیکی، که در ماده ۱۲ آئیننامه اجرایی قانون مدیریت پسماند تصریحشده است، شرکتهایی که محصول خود را در بستهبندی پلاستیکی ارائه میدهند، چنانچه بعد از مصرف آن محصول، موجب آلودگی محیطزیست شوند، مسئولیت دارند.
در مقابل، هرگاه تولیدکنندهای مستندات تغییر بستهبندی پلاستیکی به کاغذی را ارائه دهد، از معافیتهایی برخوردار میشود که گزینههای کاغذی را توجیهپذیر میکند.
لازم به ذکر است که تنها ۳۰ درصد از پسماندهای پلاستیکی وارد چرخه بازیافت میشوند که آنهم بهصورت اصولی صورت نمیگیرد و درواقع تنها ۶ درصد از مواد پلاستیکی در کشور ما بازیافت میشود.
در هر تن پسماند شهری، معادل ۲۲۰ دلار هزینه هدر رفت مواد پلاستیکی است. بنابراین هزینه ضایعات پلاستیکی بازیافت نشده در سال، رقمی معادل ۶۴/۱ میلیارد دلار است. با این مبلغ میتوان ۲۵۰ کارخانه کمپوست استاندارد و ۲ واحد زبالهسوز استاندارد سوئدی را خریداری کرد.
