یکی از حوزههای نشر که امروز تقریباً از بین رفته، زینها مخفف (Magazine) هستند.
زین در اصل چیزی شبیه شب نامه بود که اغلب با یک دستگاه فتوکپی ساده تهیه میشد و به موضوعات خیلی خاص و محدود میپرداخت. طبق تعریف ویکیپدیا، تیراژ معمول زینها ۱۰۰۰ نسخه یا کمتر است، اما در عمل خیلی از آنها با کمتر از ۱۰۰ نسخه منتشر میشدند.
دوره طلایی زینها تقریبا بین سالهای ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۸ بود (عمدتاً قبل از فراگیر شدن چاپ دیجیتال.)
به تازگی کتابی در مورد زینها و دوران طلایی آنها منتشر شده است. کتاب Zinelandia مجموعهای از جلدهای ۱۱۵ زین را که بین سالهای ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۸ منتشر شدهاند گردآوری کرده است و روند تکامل نشر زیرزمینی در آن دوران را تبیین میکند. این کتاب تمامرنگی ۱۲۵ صفحهای شامل زینهایی از ۱۵ کشور است و تاریخی را روایت میکند که دزدکی با استفاده از فتوکپیهای دفتر کار شروع شد و به چاپ لیزری خانگی رسید، دورهای که زینها هنرمندان، پانکها و فعالان هنر پستی یا Mail Art را در یک شبکه بینالمللی به هم وصل کردند.
Factsheet Five هم در واقع یک نشریه بود که مروری کوتاه بر آثار منتشرشده خصوصی، مثل زینها منتشر میکرد.
قبل از اینترنت، این مجله راهی بود تا علاقهمندان به موضوعات خاص بتوانند یکدیگر را پیدا کنند و زینهای مرتبط را بشناسند.
ناشر کتاب میگوید: « با نگاه به جلدهای این مجموعه، شاهد تحول فرهنگ زین هستیم؛ از سالهای ابتدایی که جلدها دزدکی با استفاده از فتوکپیهای ادارات چاپ میشدند تا زمانی که چاپ لیزری خانگی رایج شد. این جلدها چشماندازی از فرهنگ زین در غروب قرن بیستم ارائه میدهند، چشماندازی مملو از هنرها، دغدغهها، روح خلاقانه و عطش آنها برای ساختن یک جامعه.
